februari 2010

ma di wo do vr za zo
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

Ontvang elke week 'Cuba Tips'

  • Informatie:
    Kees van Kortenhof Stichting Glasnost in Cuba tel. 06 53 20 47 36
  • Ontvang elke week 'Cuba Tips'
    Wekelijks verschijnt de emailbrief 'Cuba Tips'. Zo blijft u op de hoogte van boeken, films, komende radio- en televisieprogramma's en dergelijke over Cuba.



    Meld u aan voor wekelijkse toezending van Cuba Tips.
Neem inhoud van deze site over (XML)

Lid sinds 10/2003

Laatste reacties

web-log.nl, powered by TypePad

9 februari 2010

Granma: Avater is indrukwekkend en simpel

De Amerikaanse film Avatar maakt indruk door zijn effecten maar het verhaal is simplistisch. Zo oordeelde de Cubaanse partijkrant Granma maandag jl. over deze Amerikaanse film. De film werd vorige week zaterdag door de Cubaanse televisie uitgezonden.

Avater_2‘Op de helft van de film krijg je het idee dat je een film kijkt over een cowboy met verwarde menselijke waarden, die bij een Apachengroep gaat leven en die verliefd wordt op de dochter van de chief. De laatste is het complete tegendeel van de oorlogszuchtige broer van het meisje.’

'Wat betreft het raamwerk van de science fiction en de herschepping van het universum waar een invasie plaatsvindt, put de film uit diverse bronnen (specaal de Russische literatuur) en het ontbreekt ook nu niet aan de herhaalde beschuldigingen van plagiaat in films die zo'n groot succes zijn,'schrijft Granma.
.

Havana heeft niet duidelijk gemaakt hoe de Cubaanse televisie een kopie in handen kreeg; de film circuleert op dit moment in het wereldwijde commerciële circuit waardoor vertoning via televisie niet toegestaan is.

Op Facebook en Twitter wordt gezegd dat de Cubaanse regering een valse kopie in handen heeft, wat in strijd is met de rechten van de auteur. De Cubaanse televisie heeft al eerder illegale versies van wereldberoemde succesfilms op de televisie vertoond en ook nog wel eens gerechtvaardigd als een daad tegen het kapitalistisch systeem.

Tekst Cultuurrubriek Granma, maandag 8 februari 2010

EN VERDER:
Gulagarchipelo_2 ● trekken de Russen Havana binnen. Een golf van Russische l literatuur overspoelt op dit moment de Internationale Boekenbeurs 2010. De beurs vindt weer plaats in het Fort van San Carlos de la Cabaña aan de Malecon. De Cubaanse overheidsuitgeverij Letras Cubanas bracht vanwege de beurs een nieuwe editie uit van oorlog en Vrede van Tolstoj en de Meester en Magarita van Boelgakov. Er is zelfs een heruitgave van
Mijail Shojolov. De laatste auteur staat model voor de rigide stroming van het socialistische realisme dat de Sovjetliteratuur kenmerkte voor de ineenstorting van het communisme. Hoewel ook nieuwe heruitgaven van hedendaagse werken uit Rusland waren toegezegd, ontbreken werken van Boris Pasternak of Aleksandr Solzjenitsyn.

heeft de Amerikaanse miljonair en filantroop Gilbert Brownstone Cuba 120 kunstwerken van onder anderen Pablo Picasso, Joan Miró, Andy Warhol en Marcel Duchamp geschonken. Brownstone heeft een eerste partij etsen en tekeningen inmiddels overgedragen tijdens een plechtigheid in de Cubaanse hoofdstad Havana.

Brownstone bezoekt het communistische land geregeld en zegt bewondering te hebben voor de manier waarop Cuba cultuur bevordert onder de bevolking. 'Ik denk dat ik een bijdrage kan leveren aan deze strijd,' adus Brownstone. De 69-jarige Amerikaan, die ook de Zwitserse nationaliteit heeft en in Frankrijk woont, kreeg tijdens de plechtigheid van de Cubaanse regering een hoge onderscheiding.

Carol_thatcher_en_la_plaz2010jpg ● heeft Carol Thatcher, de dochter van de Engelse oud-premier Margaret Thatcher een (fiets)tocht door Cuba gemaakt. Ze maakte de reis 20 jaar na de val van de Berlijnse Muur waar haar moeder destijds, in samenwerking met Gorbachow zo’n grote rol in speelde. Carol: ‘Ik herinner me dat mijn moeder zei, dit is een man met wie ik zaken kan doen.’

.

Zij realiseert zich in een land rond te reizen dat een systeem heeft dat, op Noord Korea na, nergens meer bestaat. Carol: ‘Daarmee wil ik niet suggereren dat Cuba aan dezelfde wanhoop ten prooi is als Noord Korea, een land dat van een andere planeet lijkt te komen. Verre van dat’. Ze ervaart zelfs een licht gevoel van extase. ‘Jazeker, dit is communisme met een zonnig gezicht.’

.

Vervolgens constateert ze dat Washington in zijn politiek tegenover Cuba het tegenovergestelde heeft bereikt van wat men wilde ’want het embargo heeft vooral de macht van de communisten geconsolideerd.’ Na een reis door het land, concludeert zij dat de revolutie van Fidel ‘gewoon een nieuwe klasse van haves en not-haves heeft gevormd, namelijk de officials van de communistische partij en de toeristen aan de ene kant en de rest aan de andere kant.’

Over de toekomst: ‘Ik zie geen grote haast tot verandering in Cuba. Er is weinig te merken van een jongere generatie  binnen dit regime, of een Gorbachowachtige figuur die aandringt op hervorming’. (…) ‘Dat gezegd zijnde, constateer ik dat de val van de Muur in Berlijn plotseling kwam. Het onverwachte kan gebeuren; het vraagt alleen een katalysator. Politieke argumenten zijn er tot nu niet ingeslaagd het communisme in Cuba te laten verdwijnen maar sport en toerisme zou dat wel kunnen lukken.’

Het volledige reisverhaal van Carol Thatcher stond in de Daily Mail

8 februari 2010

Sportofficial Juantorena: De ‘deserteurs’ uit de sport stellen niets voor

De vice-voorzitter van de Cubaanse sportorganisatie Inder / Instituto Cubano de Deportes Educación Física y Recreación, hecht weinig waardig aan de vlucht van Cubaanse sportlieden naar het buitenland. ‘Het gaat om een minimaal aantal, dat niets voorstelt. Zij vertegenwoordigen absoluut niets,’ aldus Juantorena in een interview met een Spaanse krant.
.Juantorenain1976_3
Juantorena: ‘Vorig jaar reisden 5.760 sportlieden naar het buitenland om er te spelen en 50 zijn er gedeserteerd.’ Zelf was Juantorena ooit Olympisch kampioen op de 400 en 800 meter en nu bezocht hij Spanje om samenwerkingscontracten tussen de gemeenteraad van Murcia en die van Havana te hernieuwen.
.

Juantorena (de foto rechts is uit 1976) zei tegenover de pers dat hij in plaats van te spreken over de 50 sportlieden die waren gevlucht, liever sprak over ‘de roof van talenten, de agressie, de vergeefse pogingen het Cubaanse regime te vernietigen.’ De sportlieden, die het eiland hebben ontvlucht of bij internationale sportevenementen achterbleven ‘hebben me verdriet gedaan. Ik voel pijn over hen,’’ zei Juantorena.
.

‘Het zijn zwakke types die vallen voor materiële voordelen. Wij hebben hen opgevoed in liefde voor onze normen, voor de vlag maar zij gaven toe aan het geld. Mij hebben ze het aangeboden maar ik het afgewezen,’ aldus de ex-kampioen.

Hij wees erop dat tijdens de Olympische Spelen in Montreal, ‘toen ik de gouden medailles op de 400 en 800 meter won’, hij ook benaderd werd door een Spaanssprekende persoon die hem ‘een miljoen dollar’ bood. Voor Juantorena was dit geen optie: ‘Ik was daar duidelijk in. En ik heb geen spijt,’ verzekert hij.

Juantorena zegt dat jongeren die zich laten verleiden door zulke sommen geld, behoren tot ‘een onbeduidend aantal.’(…) ‘De gezondheid van mijn land en onze sport is prima, ondanks wat ze zeggen. De kwaliteit van het leven in Cuba is niet te verbeteren.’
.

(…) ‘Er zijn heel veel gelukkige jongeren, die in overvloed leven in ons land. Die waarden hebben en die met ons optrekken,’ zegt hij. Hij zegt ook niet te weten of desondanks, enkelen van de gedeserteerden niet terug zouden willen of spijt hebben gekregen.

‘Ik ken die vijftig die zijn weggegaan en de waarheid is dat het steeds weer een verrassing is als het gebeurt, een onaangename verrassing,’ geeft de functionaris toe. ‘Het zijn gasten die we alles hebben gegeven,’ besluit Juantorena.
.

Juantorena_2In eigen land heeft Juantorena (op foto rechts) via de staatsmedia dit verhaal al enkele malen gedaan; de geruchten willen dat hij nauwe vriendschappelijke banden met Fidel Castro heeft. In Cuba zelf hij ook geen last van kritische kanttekeningen of tegenspraak. Op de website Cubaencuentro lezen we echter een boodschap van Anónimo, die constateert dat Juantorena zelf blijkbaar erg tekortgeschoten is in het bijbrengen van ‘de normen’, waar het de opvoeding van zijn eigen zoon betreft. Die is zo’n ‘deserteur’ en woont in het buitenland.
.

EN VERDER:

Bolshoi_2 heeft het Russische Bolshoi Ballet zaterdag 13 februari een voorstelling gegven in het Karl Marx-theater in de Cubaanse hoofdstad Havana. Het is voor het eerst sinds 1980 dat het vermaarde balletgezelschap optreedt in het communistische land. De voorstelling van het eeuwenoude ballet is onderdeel van de hernieuwde contacten tussen Cuba en Rusland, die bondgenoten waren tijdens de Koude Oorlog totdat de Sovjet-Unie ineenstortte.
.

De Russische minister van Buitenlandse zaken Sergei Lavrov reisde ook af naar Cuba. De afgelopen jaren sloten Rusland en Cuba al een aantal economische en diplomatieke akkoorden. Rusland probeert al langere tijd de politieke en economische banden met Zuid-Amerikaanse landen aan te halen.
.

Tren  werd, op de dag dat de Cubaanse spoorwegarbeiders de Dag van de Spoorweg vieren, namelijk 29 januari, bekend dat de treinverbinding tussen Morón en Havana wordt opgeheven. De kosten voor een dergelijk ritje bedroegen 20 tot 25 Cubaanse peso’s waardoor de reis voor een gemiddelde Cubaan betaalbaar was. Nu blijft de busverbinding met de Chinese Yutongbus over; een buskaartje kost 90 Cubaanse peso’s en een bus vervoert 45 personen bevatten. De Gaviota-trein vervoerde ruim 100 passagiers.

.
● kunnen zelfstandige kunstenaars voortaan een beroep doen op een pensioen, wanneer ze kunnen bewijzen belasting betaald te hebben. De nieuwe wet wil bevorderen dat arbeiders voortaan hun volledig inkomen aangeven. Voorheen moesten zelfstandige kunstenaars jaarlijks minstens 7% belasting betalen over hun inkomen en kregen daar een deel van terugbetaald. Een pensioen werd tot nu toe niet opgebouwd.

De staatsmedia melden dat musici, schrijvers, film- en televisieartiesten en beeldhouwers een pensioen krijgen dat 60% van het opgegeven salaris betreft. Deze werknemers moeten kunnen aantonen meer dan 30 jaar werkzaam te zijn geweest als zelfstandige en vijf jaar lang belasting te hebben betaald. Cuba telt 2,2  miljoen gepensioneerden en sinds de verhoging van de pensioenen ontvangen zijn 9 ½ dollar per maand.

.

Ssssektecreciendoengraciacuba_2 ● in Havana dinsdag jl. drie leden van de christelijke groepering Creciendo en Gracia / Groeiend in Genade op straat aangehouden wegens publieke bekeringsactiviteiten. De kerkleden van de zogeheten 666 gemeenschap deelden teksten uit die sterk waren gericht tegen de katholieke en protestants-christelijke groeperingen in Cuba. De kerk Creciendo en Gracia stelt dat de leer van Christus Mens zichtbaar wordt in de voorganger José Luis de Jesús Miranda, afkomstig van Puerto Rico.
.

De groepering zegt 50 gemeenschappen in Cuba te hebben. Ze tatoeren zich met het getal 666 en SSS (Salvo Siempre Salvo). De mannen  heersen als dictators over hun eigen gezin. De Cubaanse Raad van Kerken beschouwt 666 als een sekte. Onafhankelijk journalist Mario Hechevarría Driggs tekent uit de mond van een van de aangehouden gelovigen o.a op dat zij zich er bewust van zijn geen toestemming te hebben voor deze activiteiten op straat maar desondanks door gaan met hun ‘oorlog zonder kazernes’ tegen de gevestigde kerken. Op het politiebureau werd hun foldermateriaal in beslag genomen en kregen zij een waarschuwing.
.

Foto: een volgeling met tatouages van 666 in Bahia Honda
.

● wordt de zoon van een dissidente in Holguín, Bertha Guerrro op zijn school onder druk gezet omdat hij weigert aan politieke meetings deel te nemen. Twee leerkrachten dreigden Juan Pablo Pergrino Guerrero met een verblijf in een opvoedingsgesticht omdat hij weigerde de dagelijkse ode aan ‘Che' uit te spreken en een bijeenkomst ter zijner ere bij te wonen.
.

Johnlennonwordtbewaakt ● zijn de zitbanken in het Parque Pastor in Santa Clara allemaal verwijderd om diefstal te voorkomen. Onafhankelijk journalist Yoel Espinosa hoorde van de directeur van Gemeentezaken, Humberto Báez dat men maatregelen wil treffen tegen de diefstal van stukken marmer, waar de banken uit bestaan. Het park vlak bij de kerk , behoort tot een van de oudste La Pastoravoorzieningen in de stad. De banken bestaan verder uit koper en hout. Dat was al eerder ontvreemd, evenals de verlichting in het park.
.

Foto: het standbeeld van John Lennon in Parque Lenin (Havana) heeft bewaking
.

● volgens Radio Bemba - de geruchtenstroom op straat - zou de regering Castro overwegen de 20% heffing bij de omwisseling van dollars, vóór 1 april af te schaffen. Ook zouden Cubanen op korte termijn toestemming krijgen om een eigen zaak te beginnen.

7 februari 2010

ZES CUBATIPS

Losvanvanhoes_2Concert: Los Van Van
Donderdag, 18 maart 2010
Melkweg, Lijnbaansgracht 234a, PH Amsterdam
Aaanvang:21:00 uur - toegang: € 30,00 + lidm

Onder leiding van de legendarische bassist Juan Formell is dit Cuba’s meest populaire dansorkest. De zestienkoppige formatie draait al ruim 40 jaar op volle toeren en maakt traditionele Cubaanse muziek, vermengd met Afro-Cubaanse ritmes, rock, funk en jazz. Los Van Van beheerst het maken van salsamuziek tot in de perfectie. Bij hun spetterende performance vol passie is het onmogelijk stil te blijven staan.

Sinds de jaren ’70 heeft de creme de la creme van de Cubaanse salsa deel uitgemaakt van Los Van Van. Veel leiders van de beste bands van tegenwoordig zijn allemaal ex-leden van Los Van Van: Pupi Pupi y los que Son Son, La Justicia Pedrito Calvo, en Jose Luis Cortes, El Tosco van NG la Banda. Vandaag de dag bestaat Los Van Van uit een selectie van de beste muzikanten van de eerste generatie én nieuwe Cubaanse talenten, onder leiding van Samuel Formell, zoon van de oprichter van de band en drummer van de hoogste klasse.

Latin American USA East Side Story
deel 3 Vrijdag, 12 februari, 21 uur BBC TV Four

De derde van een serie van vier documentaires over de muzikale en sociale impact van de Latijnse muziek in de VS o.a. ten gevolge van de immigratie. Dit keer wordt de vaak gewelddadige immigratie tussen Mexico en de VS belicht en de dynamische rol van de Mexicaans-Amerikaanse muziek. De uitzending begint in 1950 in het oosten van Los Angeles waar de zanger Rigide Varens opgroeide en later musici a;s Mexicaans-Amerikaanse musici als Los Lobos, Carlos Santana en Linda Ronstadt zou inspireren. Ook beelden van en muziek door Freddie Fender, Selena, Flaco Jimenez en anderen.

Deel 2 wordt vanavond, 7 februari om 22.30 uur herhaald. Hoe de salsa-explosie in de jaren zestig in Havana begon en later zijn weg vond in New York en daar razend populair werd.
Op de website van BBC4 is een indrukwekkende lijst van artiesten gevoegd met biografische gegevens en heel veel clips http://www.bbc.co.uk/programmes/b00qjnxf

In naam van de Muziek: Cubaanse parels
Woensdag, 19 februari
TV-Kanaal Mezzo, 0.200 – 02.55 uur

Documentaire over Jazz en Cuba

Cuban African Odyssey
TV Kanaal Geschiedenis 24
Zondag, 7 februari, 00.40 – 01.41
Maandag, 8 februari, 20.40 – 21.40
Dinsdag, 9 februari,
16.40 – 17.40
Patrice_lumumba2Een documentaire over de Koude Oorlog en de rol van Cuba in Afrika. Eerste deel van een tweedelige documentaire uit 2006, waarin de koude oorlog onder de loep wordt genomen vanuit het perspectief van Cuba's bemoeienissen met Afrikaanse revoluties. De documentaire laat zien hoe iconen als Patrice Lumumba (foto) en Che Guevara klem zaten tussen de kapitalistische en communistische ideologie en hoe ze probeerden naar een derde weg te zoeken.
Volgende week deel 2

Spaans praten in de Verleden Tijd in Amsterdam
25 februari 2010

He trabajado, trabajé, trabajaba... U kent de theorie van de voltooide tijd, de Indefinido en de Imperfecto. Alleen de toepassing in de praktijk is nog lastig. Speciaal voor degenen die daar behoefte aan hebben, is deze korte cursus van Molinos de Viento opgezet. U herhaalt nogmaals de regels en gaat vooral veel praten. Voor cursisten die onze niveaus t/m Básico 4 hebben doorlopen, ofwel elders de verleden tijden hebben gehad.
Cursus: 5 lessen van 1,5 uur per les - Huiswerk: + 1,5 uur per week Prijs: € 95,-- (€ 10,- eenmalige administratiekosten voor nieuwe cursisten) Cursisten: min. 6, max. 10 - Lesmateriaal: nader bekend te maken Rooster Winter 2010: Donderdag 20.30-22.00, 4 maart t/m 1 april Niveaus: alle
Meer informatie: http://www.molinosdeviento.nl/

Veel meer mogelijkheden om (in Spanje) Spaans te leren: http://www.spaanstaligewereld.nl/agenda.php?jaar=2010&maand=02#2018

EN VERDER:
● wordt vrijdag 12 februari in Amsterdam (Wintergasten) gediscussieerd over De transitie van dictatuur naar democratie in Latijns-Amerika en wordt dezelfde dag in het Cedla, ook in Amsterdam een lezing gehouden over Democratic crises and public opinion in Latin America. Meer informatie staat in vorige afleveringen van de CubaTips.

Volgende week verschijnen er geen CubaTips.


Meer informatie: Kees van Kortenhof - Glasnost in Cuba
06 53 20 47 36 of 020 679 02 89

6 februari 2010

Cubaanse discussie over seksuele diversiteit is ‘rookgordijn’

In 2006 kreeg de Cubaanse onderzoeker Abel Sierra (1976) de prijs van de Casa de las Americas voor zijn boek Del otro lado del espejo. La sexualidad en la construcción de la nación Cubana / De andere kant van de spiegel. Sexualiteit en de Opbouw van de Cubaanse Natie. Sierra leeft en werkt in Cuba. In augustus 2009 werd hij geïnterviewd door Iris Cepero. Dat lange gesprek werd gepubliceerd op de website Cubaenuentro. Hij presenteerde daar de stelling dat de discussie in Cuba over 'diversiteit' een rookgordijn is. Deze discussie was eerder gelanceerd door het instituut Cenesex, het Cubaans Instituut voor Sexuele Hervorming dat wordt geleid door Mariela Castro, de dochter van president Raúl Castro.

Sierra is van mening dat er een culturele kloof bestaat tussen het echte Cuba en dat uit de officiële media. Die kloof groeit maar het systeem zwijgt daarover. ‘In het zwijgen bestaan ook geen tegenstellingen. Het is veel gemakkelijk om te spreken bij de internationale media, academische congressen te houden of boeken te publiceren om de gepredikte gelijkwaardigheid te legitimeren. Hoewel Cenesex zich laat voorstaan op haar openheid is Sierra nog nooit uitgenodigd om ideeën uit te wisselen met Mariela Castro en haar staf.

Abelsierra_2Sierra gaat in op de relatie tussen de Cubaanse revolutie en homoseksualiteit en wijst erop dat in de eerste jaren van de revolutie, alles wat niet paste in de revolutionaire canon en de gepresenteerde Nieuwe Mens, verdacht was. Dat sloeg niet alleen op homo-erotiek maar evenzeer op delinquenten, priesters, dominees en iedereen die niet bereid was zich aan het nieuwe sociale systeem te onderwerpen. De nieuwe leiders wilden breken met de eerdere burgerlijke traditie, die veel ondeugden bezat en men streefde naar een 'schone' samenleving. Sierra spreekt over een 'ideologische en culturele demonisering’ waar niet alleen homoseksuelen het slachtoffer van werden maar 'ook de Beatles, jeans, hippies, de religie of lang haar.’

Sierra: 'Homoseksualiteit is een van de terreinen waarop de regering hard en langdurig is bekritiseerd in termen van mensenrechten. Ze heeft daartoe een intelligente strategie ontwikkeld, die de scherpe kanten van dit verleden wegnam en waarbij geprobeerd werd de pagina’s in het historisch bewustzijn over de strafkampen UMAP's, Revistacasadelasmericascultureelc_2 het Congres over Onderwijs en Cultuur* en de openlijk en lange tijd gepredikte anti-homseksuele politiek, uit te wissen. Op dit moment zijn de discussies, over diversiteit, naar mijn oordeel veranderd in het rookgordijn om andere zaken en kernproblemen in de samenleving niet te bespreken. Ik erken dat op het eerste gezicht het project van het Centro Nacional de Educación Sexual (Cenesex) van Mariela Castro, mij interesseerde omdat er thema's werden aangeroerd die tot nu toe op dit niveau niet openlijk konden worden bediscussieerd. Maar toen ik diep binnendrong in Havana en de kloof zag tussen het instituut dat Mariela leidt en het pijnlijk dagelijkse leven, werd ik me meer bewust van de kreten van haar project en haar discours.

‘Wat voor kreten, bedoelt u?’
‘Het project sluit uit, op het moment dat het stereotypen reproduceert en het als bondgenoot kiest voor de medische discussie, die de persoon als slachtoffer en zieke ziet, die genormaliseerd en geassimileerd moet worden. In Cuba lopen alle veranderingen via en vanuit het institutionele kader, buiten dat kader is verandering ondenkbaar. Mijn boek stelt vragen en geeft kritiek op Mariela’s project want als de discussie blijft bij een medisch-psychologisch niveau of op het niveau van het gezondheidsbeleid, wordt de politieke discussie onzichtbaar en stelt men die uit. Het Cenesex -project is leidend op internationaal niveau omdat het iets nieuws toevoegt aan de revolutionaire traditie, het breekt met die traditie maar in wekelijkheid is er sprake van continuering en aanpassing aan de institutionele discussie in dienst van een zeer heldere en politieke strategie. Cenesex heeft het monopolie om over dit thema te spreken. Waarom hebben andere activistische instituten die ook streven naar verandering niet een en dezelfde stem?’
(...)
Vorig jaar maakte ik kennis met diverse holebigroepen (lesbos, homo’s, biseksuelen en transseksuelen) zoals de groepering Reinaldo Arenas in Memóriam die zijn eigen weg wil gaan maar in 2008 werd dwarsgezeten door de politie. Ook stoort me de grootspraak van het Cenesexproject, de pretentie van verandering terwijl die verandering er niet is, ingebed in een strategie waarbij de zwarte zijden van de historie zoals de UMAPS onzichtbaar worden gemaakt.
.
Gayfeest_2Beelden van de eerste (illegale) gayparade in Cuba op 14 juni 2008 georganiseerd door Reinaldo Arenas In Memoriam groep

‘Is Cuba een homofobe natie?’
‘In de kern is Cuba een homofobe natie, Cuba draagt de last met zich mee van een westerse traditie van discriminatie, niet alleen seksueel maar ook raciaal en soms worden die krachten tijdelijk geactiveerd. De Cubaanse regering heeft dit afwijkende culturele fenomeen aan de basis niet kunnen wegpoetsen.‘
.
'Meer of minder homofoob dan andere landen in de regio?’
‘Wij zijn minder homofoob dan we denken, maar de discriminatie  wordt zichtbaar in de dubbele moraal en de dubbelzinnigheid. In de intimiteit tolereert men iets en neemt er deel aan, maar de Cubaan zal publiekelijk weigeren deze praktijken te accepteren. Echter Cuba kent minder misdaden tegen homo's dan bijvoorbeeld Mexico, Brazilië of de VS.’
(…)
'Stel dat u alle macht zou bezitten om in Cuba beslissingen te nemen over de acceptatie van homo';s, travestieten, transseksuelen. Welke besluiten zou u dan nemen?’
.
Discurso_1999_de_wilfredo_prieto_ha

' In de eerste plaats wil ik me niet verplaatsen in de huid van een functionaris. In Cuba worden veel complexe thema’s van het land sterk gedepolitiseerd en vals voorgesteld, en als je anders denkt, is de kans groot dat ze van je zeggen dat je in dienst staat van de vijand. Enkele terreinen zijn overgepolitiseerd en andere worden gedepolitiseerd. Het terrein van de seksualiteit  is gedepolitiseerd want ment weet dat men deze mensen moet assimileren en dat de tegenstellingen niet moeten worden aangescherpt. De stem bij de verkiezingen ontbeert dat gevoel en is volkomen gedepolitiseerd. Bij de keus van een vertegenwoordiger aan de basis, weten wij dat onze stem geen gevolgen heeft voor de functionaris,  die aan het eind de besluiten neemt. Als men de mogelijkheid zou hebben om te interpelleren en degenen kan kiezen die de besluiten neemt, zouden de veranderingen wellicht sneller verlopen.
.(....)  ‘Veel zaken zullen niet veranderen door het heilige recht; want er zijn sectoren die de veranderingen tegengaan en die staan heel ver van de werkelijkheid.’
(…)
Illustratie boven: Wilfredo Prieta: wc-papier en de partijkrant (voor zover bekend werd dit werk twee jaar geleden ook in Cuba geexposeerd)
.
Uw boek won veel prijzen, Prijs Casa de las Americas, de Prijs Catauro de la Fundaco Fernando Ortiz…...
‘Het is paradoxaal maar ik won de Prijs van de Casa de las Americas, de belangrijkste in het land, maar één ding is een prijs winnen, een ander ding is wanneer mensen het gaan lezen en hun denken de vrije loop laten gaan, zonder de minste censuur en zelfcensuur.’

Maar Sierra heeft niet alleen kritiek op de activiteiten van Cenesex en noemt als positieve zaken de juridische gedingen die Cenesex aanspant tegen concrete vormen van discriminatie. Die acht hij veel belangrijker dan de populistische media-acties ‘Je kunt wel zeggen dat het verboden is om homoseksuelen te discrimineren maar op individueel niveau zetten de mensen hun praktijken waar ze aan gewend zijn, gewoon door ook al wordt gezegd dat alle burgers voor de wet gelijk zijn. In Cuba bestaat er officieel geen discriminatie van ras, maar we weten dat dit in de praktijk een heel andere zaak is.’
(…)
‘De nauwe relatie tussen Cenesex en de machthebbers is een doorslaggevend voordeel. Dat levert veel voordelen op zoals de media, financiën en de steun vanuit de regering. Maar ik blijf benadrukken dat deze agenda niet de enige is of de meest wenselijke, en dat er een dialoog nodig is met andere opvattingen. Ik hou niet van die strakke lijnen waarbinnen men in Cuba discussies voert, die zijn gevaarlijk omdat ze andere opties uitsluiten die belangrijk kunnen zijn  voor de toekomst van het land.’
(…)
Boekdelotroladodelespej_2 ‘Wilt u nog iets toevoegen?
De academische wereld, de media, de mensen schijnen sterker te neigen naar gehoorzaamheid en discipline. Dan vallen er stiltes en is de kneveling van de censuur. Er bestaan waanzinnige standpunten zoals die over het recht om te kunnen reizen buiten Cuba. Veel mensen praten daar liever niet over omdat ze bang zijn hun eigen privilege te reizen, te verliezen, of omdat het recht om weer naar het land terug te kunnen keren, er door wordt beperkt. Het spreekwoord zegt het al: wat niet weet, wat niet deert. Al deze ongeschreven standpunten veroordelen, disciplineren en knevelen de mens. Daar gaat mijn boek over. Dat heeft me ook gestimuleerd om dit vanaf mijn eigen plek als persoon en academicus te veranderen, en een thema uit te werken tot zijn uiterste consequenties, zonder censuur en zonder zelfcensuur.’

Bronnen: Volledige interview met Sierra - 7 augustus 2009

Op de officiele site Rebellion verscheen kort daarna op 12 augustus 2009 een reactie op de uitspraken van Sierra, overigens zonder hem te citeren of het interview bij Cubaencuentro te noemen. augustus 2009

* In 1961 vond het Congres over Onderwijs en Cultuur in Havana plaats, dat bepalend zou zijn voor de verhouding tussen de revolutie en de wereld van de kunsten en het onderwijs.
BBC Mundo publiceerde op 8 december 2007 een terugblik, getitel Contra la Revolucion nada / Tegen de Revolutie niets.

Op 30 januari 2006 meldde de Cubaanse partijkrant Granma de toekenning van de Casa de las Americas Prijs aan het werk van Sierra. 

5 februari 2010

Miami: controverse rond concert Los Van Van

Al uren voordat Los Van Van zondagavond 31 januari  in het James L. Knight Center optraden, vroegen velen in Miami zich af wat voor soort mensen daarop af zouden komen. Zouden het vooral de Cubaanse Amerikanen zijn met weinig of geen herinneringen aan het eiland, of die jongeren uit Cuba die net de VS waren binnen gekomen. Ze moesten wel een ticket betalen voor een prijs, die varieerde van 60 tot 110 dollar.

Cuba431012010losvanvaninmimaibezo_3Via Facebook, had de ondernemer Ronald Ricardo (30) mensen uitgenodigd om in groepsverband het concert bij te wonen o.a. omdat ze eindelijk wel eens het nummer El negro está cocinando/De zwarte kookt, te horen.
.
Foto: bezoekers van het concert zwaaien met de Cubaanse vlag naar de demonstranten
.

‘Ik hield al veel langer van Cubaanse muziek,’ zegt Ricardo die op 19 jarige leeftijd met zijn ouders via de uittocht van Mariel in 1980 in Miami aankwam. ‘Los Van Van is een klapper binnen de wereldmuziek, het is dansbare muziek. En het is niet van die muziek van iemand als Silvio Rodríguez of andere artiesten die zich onderwerpen aan de censuur via de overheidsmedia en die partijgangers van de regering zijn.’
.
Ricardo zegt politieke censuur af te keuren en ‘nu ik in de VS woon, wil ik al helemaal niet met vergelijkbare patronen van censuur geconfronteerd worden als die van de Cubaanse regering. Ik geloof dat we onszelf niet als vrij kunnen beschouwen, als we worden gecensureerd.’ Hij benadrukt dat hij zich ervan bewust is dat hij door zijn leeftijd ‘de luxe heeft geen last te hebben van  rancune.’ Maar hij begrijpt de sentimenten die bij een deel van de Cubaanse gemeenschap leven vanwege de aanwezigheid van het orkest hier in Miami.‘Ik hou van timba en van Los Van Van, maar als we ooit samen in een café zouden zitten en over politiek spreken, zouden we in een discussie verzeild raken,’ aldus Ricardo.

Cuba431012010losvanvaninmiamirpotesAnay Villar is 25 jaar en kwam dankzij het winnen van de visaloterij, op 15-jarige leeftijd in Miami aan. Nu werkt hij als voorlichter en studeert linguïstiek aan de Internationale Universiteit van Florida. Op feesten, danst hij op de muziek van Los Van Van, maar ondanks het feit dat een stuk of tien vrienden van hem besloten om met zijn allen naar het concert van de Cubaanse groep te gaan, besloot bij niet mee te gaan. ‘Ik heb geen interesse in het concert van Los Van Van, niet hier, noch in Cuba. De belangrijkste reden is niet dat ik het niet leuk zou vinden maar het is meer de politieke factor, die me tegen staat. Ik denk dat het heel gemakkelijk is om communist te zijn in Cuba wanneer je overal naar toe kunt reizen.'

Foto: Miami-Cubanen onder leiding van Roberto Gonzalez, laten de concertbezoekers hun kritiek horen
.

Villar herinnert zich dat hij 5 jaar was toen hij met het gezin waarin hij opgroeide, in Hotel Atlántico was op het strand Santa María, ten oosten van Cuba en Los Van Van optraden. 'Mijn vader vertelde me dat mijn zus en ik veel op die muziek dansten. Het was een moment waarop we de hotels ook binnen mochten.' Villar, zou elke keer als hij de gelegenheid had naar de concerten gaan  van Shakira, Marc Anthony, Paul McCartney of de metalband Metallica.

Tussen de opvattingen van Ricardo en Villar bestaat een waaier van opinies. Norlan Díaz, een Cubaanse saxofonist van 33 jaar die Cuba in 2003 verliet, gaat niet naar het concert omdat hij die avond ergens anders optreedt. Ook de herinneringen aan de periode dat hij in Cuba met een bekende band optrad in de Cervecería La Tropical, stimuleert hem nauwelijks het concert bij te wonen.
'Iemand vertelt me over de concerten van Los Van Van en de vechtpartijen die zich er voordeden,' zegt Díaz, die wel weet dat de groep niet de oorzaak was van de ruzies, die zich voordeden als deze groep in het Parque Cervecero optrad. ‘Ik vroeg aan een van de managers of ze net zoals La Charanga Habanera ook Los Van Van naar Miami zouden halen maar zij zeiden ‘nee’, omdat het concert in het James L. Knight Center zou worden gehouden, en ‘als het daar heet toegaat blijven de mensen niet meer in hun stoelen zitten'.

Cuba431012010losvanvaninmiamijuanfoDíaz zegt verder dat hij een voorkeur heeft voor de muziek van Los Van Van uit de periode 1980 en 1990, met meer cadans en meer verwantschap met de timba. Hij noemt als personen die de groep karakter gaven, o.a. José Luis Quintana, ‘Changuito', ‘een maestro in de percussie, die het ritme van de typische muziek van Los Van Van, ook wel timba con songo  genoemd, vorm gaf met klassieke nummers als Pastorita tiene guararey oftewel Het herdertje is sexy.

Quintana werd destijds vervangen door de zoon van de bandleider Juan Formell, Samuel. Hij kwam afgelopen week nog even in het nieuws omdat bekend werd dat de regering van de VS hem een visum had verleend ondanks zijn veronderstelde betrokkenheid bij een beroving, waarbij het slachtoffer omkwam. Díaz geeft toe dat er politieke redenen zijn voor het feit dat hij niet naar het concert van Los Van Van gaat, maar dat andere musici van zijn generatie zijn opvattingen niet delen.
‘Velen volgende makkelijke weg’ en sprekend over oud-collega’s die in Cuba achterbleven, citeert Díaz hen: ‘Om hier in de VS te kunnen leven je een vrachtwagen vol dollarbiljetten nodig hebt. Zij weten maar al te goed dat veel musici die nu nog in Cuba wonen heel goed weten dat er collega’s in ballingschap wonen, die moeten rondkomen van het verwisselen van autobanden.’
.
Cuba431012010losvanvaninmimaiprot_3Ver van alle politieke gevoeligheden, bereidt Mariana Lev, een Argentijnse zich op het concert voor. Zij leerde professioneel salsa dansen op een academie in Buenos Aires en opende later haar eigen school in Tucumán. Ik heb geen interesse in politiek, ik wil alleen de muziek horen,’ zegt Lev en ze hoopt tijdens het concert te ‘dansen als een Cubaanse.’
.
Foto: Protest geleid door Maria Casino.
Bron: El Nuevo Herald,
1 februari 2010.

Reportage uit Miami

4 februari 2010

EN VERDER:

Ortegabisschopmetdehaitiaanseambass ● moet de Cubaanse regering, volgens een publicatie in het bisdomsblad van Havana hervormingen doorvoeren om de economie te redden die aan de rand van de afgrond staat. In september klaagde de katholieke kerk al de centralisatie van de economie en de algemene verstaatsing aan die volgens haar de openbare uitgaven de hoogte injaagt en een groot obstakel vormt voor de modernisering van de economie, voor de ontwikkeling van het privé- initiatief en voor de vooruitgang.
.
Cuba heeft volgens de autoriteiten vorig jaar een economische groei gerealiseerd van 1,4 procent tegen 4,1 procent in 2008. De daling wordt toegeschreven aan mindere toeristische inkomsten en opbrengsten van het nikkel, het belangrijkste exportproduct van het eiland, de schade veroorzaakt door een aantal zware stormen en door het embargo dat in 1962 opgelegd werd door Washington. De regering, die 95 procent van de economie controleert, heeft toegegeven dat het land met een zware liquiditeitscrisis kampt. Voor dit jaar zet de regering een groei van 1, 9 procent voorop. De regering heeft ook aangekondigd dat de uitgaven en de invoer zullen verminderd worden en dat er maatregelen zullen genomen worden om de productiviteit te verhogen.
.
De Cubaanse katholieke kerk wil dat de regering de kleine en middelgrote onderneming promoot, de arbeiders voortaan naar rendement betaalt en waarborgen biedt aan buitenlandse investeerders. Volgens de kerk moet ook de export gepromoot worden en moet er onder meer ook buitenlands kapitaal aangetrokken worden.
.
De verklaring werd gepubliceerd in het tijdschrift van het aartsbisdom Havana, Palabra Nueva / Nieuwe Wereld. De Spaanstalige tekst is afkomstig van de priester-econoom Boris Moreno.

.
Raulcastroregisterslachtoffershaiti

Moreno schrijft ook dat er ‘geen enkele aanwijzing is’ dat Raúl Castro zich aan zijn eerdere beloften tot ‘structurele veranderingen’ houdt.' Hij bepleit ook de invoering van een munt en de mogelijkheid dat Cubanen ‘hun mening geven zonder de angst van represailles.’
.
Foto's: kardinaal Jaime Ortega, aartsbisschop Havana begroet op 26 januari jl. de Haïtiaanse ambassadeur in Cuba bij de aanvang van een mis voor de slachtoffers van de aardbeving. President Raúl Castro tekende dinsdag jl. het condoleanceregister in de Ambassade van Haïti in Havana.

● is een vrouw op Cuba dinsdag 125 jaar geworden. Dat meldde het Cubaanse persbureau AIN. Juana Batista, die in goede gezondheid verkeert, is volgens AIN de oudste vrouw ter wereld. Batista werd op 2 februari 1885 geboren in de provincie Granma in het oosten van het Caribische eiland, waar ze nog altijd leeft. Ze was de tweede van dertien kinderen. Van de drie kinderen die ze zelf kreeg, leeft er nog een. Haar zeer hoge leeftijd heeft ze naar eigen zeggen te danken aan de gezonde plattelandslucht, een goede voeding en een ‘hart vol liefde voor naasten'.

Messiahhandelarslungofebruari2010 ● zal voor de eerste maal in Cuba het oratorium de Messiah van Händel worden uitgevoerd en wel door het  Conjunto de Música Antigua Ars Longa. De uitvoering vindt plaats ter gelegenheid van het Festival van Antieke Muziek Esteban Salas 2010, dat plaatsvindt tussen 5 en 27 februari. in Havana.

  kunnen Cubanen twee maanden lang zonder strafrechtelijke gevolgen hun illegale wapens inleveren. De campagne is ongewoonlijk in een land waar slechts enkele militairen en veiligheidsagenten toestemming hebben wapens in bezit te hebben. Zelfs politieofficieren laten na hun dienst hun wapens op het bureau achter en dienstplichtigen oefenen vaak met ongeladen wapens.

Bezitters van wapens moeten, aldus een recente tekst in de officiële media ‘gedrag vertonen dat overeenkomt met de norm voor sociaal gedrag, de veiligheidsvoorschriften voor wapenbezit onderhouden en belasting betalen.’

Na de val van Batista in 1959 werden Cubanen aangemoedigd de wapens die ze in bezit hadden, te registreren. Maar kort daarna werden bezitters van wapens bezocht en werden de wapens in beslag genomen, inclusief sierwapens.

Hoewel Cuba tot de veiligste landen in de regio behoort, is het bezit van wapens onder particulieren niet ongewoon; voor een deel gaat het om wapens die het land worden binnengesmokkeld en hun weg vinden op de zwarte markt.

● is opnieuw een leerling door een jonge beginnende onderwijzer mishandeld. Het incident deed zich voor op de basisschool Héctor Pérez Llorca op het Eiland van de Jeugd. De muziekleraar sloeg de leerling, Darío Pantoja uit de zesde klas, aldus zijn moeder. De directie van de school had al herhaaldelijk klachten ontvangen over het gewelddadige gedrag van de muziekleraar. Tot nu toe werden geen maatregelen genomen. De leraar had ook de gewoonte zijn leerlingen speelkaarten en knikkers te verkopen wat weer tot andere spanningen in de school leidde. Het bericht is afkomstig van onafhankelijk journalist Miguel Iturria Savón.

Partidoliberalverkiezingenactie0102 ● is de politie in Havana vrijdag hard opgetreden tegen enkele actieve leden (zie foto) van de liberale partij die een poging ondernamen zich als onafhankelijke kandidaten voor de komende gemeenteverkiezingen op 25 april aanstaande verkiesbaar te stellen. Dat meldt Silvio Benítez Márquez, een van de leiders van de Cubaanse liberale beweging en woordvoerder van het  Plataforma Candidatos por el Cambio/ Platform Kandidaten voor de Verandering. Hoewel het regime stelt dat Cuba vrije verkiezingen kent, is de kandidaatstelling van Cubanen, die een onafhankelijke positie in nemen, tot nu toe altijd onmogelijk gebleken.
.

Een van de onafhankelijke kandidaten is nu de advocaat Nelson Rodríguez Chartrand die zaterdag 16 januari j.l. werd opgepakt en naar het politiebureau van Playa werd gebracht. Hij kreeg te horen dat hij niet langer zijn vak zou kunnen uitoefenen als hij zijn 'weerspannige’ houding zou voortzetten. Hetzelfde overkwam ook Yoanny Rojas Ramírez, woonachtig in Guanabacoa, die ook bezocht werd door leden van de politieke politie maar zegt zich te blijven verzetten tegen ‘het machtsmonopolie van de eenpartijstaat.’

3 februari 2010

De opgewarmde restjes van Washington (1)

De zenuwen staan op scherp want het geld raakt op en niemand durft het gesprek over het vervolg aan.  De dissidentie in Cuba en in het bijzonder de anti-Castro beweging in Miami kunnen wel eens zonder middelen komen zitten. De bron, die Bush met tientallen miljoen dollar vulde, is opgedroogd.
.

ObamashirtDe oproepen uit Cubaanse ballingenkringen klinken wanhopig. Frank Hernández van de Grupo de Apoyo a la Disidencia, met de hoofdzetel in Miami, zei al eerder ‘dat we onze zaken kunnen inpakken en de winkel sluiten’ als er een einde komt aan de 6 miljoen dollar die men uit Washington ontvangt. Frank Calzón van het Centro para una Cuba Libre, klonk nog dramatischer:

‘Als het zo doorgaat, zal het het hele programma voor de democratie verdwijnen.” Het probleem is dat zijn groep sinds vorig jaar geen financiën meer ontvangt van de  Democratische administratie.

Grupo de Apoyo a la Disidencia
Centro para una Cuba Libre

Voormalig president George W. Bush gaf 40 miljoen dollar aan de castristen in Miami, die bedoeld waren voor dissidenten in Cuba, met het doel een sterke oppositiebeweging te vormen die er in zou slagen het Cubaanse regime omver te werpen. Maar de werkelijkheid was wel even anders. Volgens de Fundación Nacional Cubano-americana /Cuban American Foundation, werd 80% van de fondsen gebruikt om de organisatie zelf in stand te houden.
.

De Amerikaanse rekenkamer bekritiseerde ook het misbruik van fondsen. Een medewerker van het Centro para una Cuba Libre kwam in de gevangenis terecht vanwege de diefstal van 600 000 dollar. Ballingen van andere groepen moesten zich verantwoorden vanwege de aankoop van chocolade, leren jacks en elektrische zagen zogenaamd om la lucha/de strijd te bevorderen.
.

(Politici in Washington zullen sommige termen uit het Cubaanse woordgebruik misschien verkeerd hebben uitgelegd. Als een Cubaan je zegt estoy en la lucha / ik voer strijd, heeft dat lang niet altijd betrekking op politieke strijd maar is het ook een manier om te zeggen via ‘informele kanalen’ op zoek naar geld te zijn.)

.

De interne dissidentie in Cuba zelf bleef niet buiten dit debat. Er zijn drie groepen te onderscheiden. Een minderheid die geen geld wil ontvangen van de Amerikanen omdat ‘dat juist een voorwendsel is, ons uit te maken voor huurlingen.’ Maar de grote meerderheid acht het legitiem om geld uit Washington te ontvangen. Alleen verschillen ze over de weg waarlangs het geld in Cuba terechtkomt. Sommigen kiezen voor het kanaal Miami terwijl er anderen meer voor directe leveranties van steun is.

2 februari 2010

De opgewarmde restjes van Washington (2)

Barack Obama is een praktische man en hij nam afstand van deze Cubaanse benadering  en nam het particulier bedrijfsleven in de hand. Net zoals in Irak en Afghanistan, waar meer dan 100.000 burgers werken, die omschreven worden als ‘contratistas, een soort onderaannemers die een arbeidscontract met de Amerikaanse overheid hebben.
.

Pintura_luis_cruz_azacetaOp die manier schakelde hij ook een van deze bedrijven in om communicatie apparatuur, zoals satelliettelefoons te verspreiden in Cuba, onder leden van de ‘civil society’ of de dissidenten, want zover ik weet is er nooit apparatuur buiten deze kring verdeeld. De Kerstman kwam vervolgens met zijn cadeautjes in Havana aan en de Staatsveiligheidsdienst pakte hem op. Raúl Castro bevindt zich nu in een voordelige positie, zeggen de specialisten in de VS en beweren dat het nu heel gemakkelijk is om de  contratista of onderaannemers af te schilderen als een sinistere figuur.
.

Ondanks dat hebben de VS geprobeerd hun gezicht te redden en wekken nu de suggestie dat het hier om een altruïstische zaak zou gaan. Men zegt nu dat er sprake zou zijn van de aflevering van navigatieapparatuur voor internet aan de joodse gemeenschap in Cuba, aan wie de boze Cubaanse overheid de toegang tot het netwerk zou beperken.

Maar deze verdedigingspoging bleek minder goed georganiseerd. Want de vertegenwoordigers van joodse organisaties in Cuba verklaarden dat zij de ‘onderaannemer’ niet kenden. Media in Miami  bevestigen dat het State Department onlangs dit soort operaties afblies en de betrokken ondernemingen een boodschap stuurden met de aanbeveling ‘tijdelijke deze reizen op te schorten.’ Het is duidelijk dat de overheid in de VS niet meer Amerikanen in Cubaanse gevangenissen wil hebben.

.

Obama combineert de mislukte eerdere politiek van het tweesporenbeleid van Bill Clinton met het massaal verzenden van geld van George W. en dat leverde een dubbele nederlaag op. De dissidenten verloren er elke vorm van bescherming door en de Cubaanse regering heeft een Amerikaanse burger in handen, die een factor bij toekomstige onderhandelingen kan zijn. Het opwarmen van de oude strategieën van zijn voorgangers heeft Obama tot nu toe niet veel opgeleverd. Natuurlijk steunen enkelen die lijn terwijl anderen deze politiek verwerpen. Maar je vind niemand die spreekt van een ‘originele’ aanpak.

Fernando Ravsberg is correspondent vanBBC Mundo in Havana, 28 januari 2010

Ravsberg bijdrage wordt gevolgd door ruim honderd reacties vanuit Cuba en daarbuiten.

Illustratie: Green Fugue is een werk van de Cubaanse schilder Cruz Azaceta. Het is een van de werken van Cubaanse schilders op de expositie Si Cuba, die tot eind maart in Miami te zien zijn.

1 februari 2010

Blogger Yoani Sánchez: Reparaties

WaterleidingenHet huishoudelijke leven kent ondankbare taakjes. De kraan boven de wasbak lekt, de lamp in de huiskamer is stuk, de sleutel van de voordeur draait moeilijk en op een kwade dag – afschuwelijk! – houdt de koelkast ermee op. Aan de grond genageld, zien we dat de vrieselementen beginnen te druppelen en dat het typische gezoem van het apparaat niet meer te horen is. Vorige week beleefde een van onze kennissen een tragedie van deze omvang.

’s Ochtends vroeg belde hij de dichtstbijzijnde Unidad de Reparaciónes Domésticas  / Eenheid voor Huishoudelijke Reparaties, maar die namen niet op of de lijn was bezet. Hij besloot er zelf heen te gaan en achter de receptie zat een meisje heel nauwkeurig haar nagels te vijlen. Terneergeslagen vertelde hij het hele verhaal en beschreef de symptomen. Hij stond zelfs op het punt om zich te wagen aan een diagnose toen zij hem onderbrak met de mededeling dat het zonder enige twijfel ging om de timer en dat het magazijn deze onderdelen niet op voorraad had. De werkplaats had een wachtlijst en de wachttijd liep op tot een paar maanden. Als een intelligent man, met veel levenswijsheid, formuleerde de behoeftige klant de juiste vraag op de toepasselijke toon: ‘En kunnen we dit niet op een andere manier oplossen?’ De vrouw hield op met haar manicure en gilde naar een monteur.

Na overeenstemming te hebben bereikt over de prijs, was iedereen tevreden. Nog diezelfde middag deed de koelkast het weer en keerde de elektricien huiswaarts met het equivalent van bijna twee maandsalarissen. Die avond nam mijn kennis, die barman is in een vijfsterrenhotel, enkele flessen rum van de zwarte markt mee. Hiermee maakte hij de eerste mojitos en smakelijke piña colada’s die de toeristen bestelden. Zij konden niet vermoeden dat ze daarmee de klap hielpen opvangen van de reparatie van de koelkast, het gapende gat in de begroting van de barman.

Bron: : Generación Y – 24 januari 2009
.

Banger dan ik

In haar blog van 30 januari beschrijft Yoani ook de ‘verdwijning’ op vrijdag jongstleden van de fotograaf Claudio, die verbonden is aan de bloggerbeweging in Cuba. (zie deze Cubablog op 30 januari) Hij werd thuis door een lid van de Cubaanse geheime dienst gearresteerd. Zelf was Yoani, met man Reinaldo en zoon Teo op dat moment met een taxi op weg naar een verjaardagsfeestje van haar zus Yunia. Onderweg op de Avenida Boyeros werd de Lada door drie auto’s klemgereden.
.

Yoani__roberto_blog‘Het komt toch niet in je hoofd op om door Calle 23 te rijden, Yoani, want daar organiseert de Unie van Jonge Communisten een actie,’ schreeuwde een van de mannen in de auto ons toe. Een grote man stapte uit de auto en herhaalde zijn bedreigingen. 'Hoe is uw naam?', vroeg Reinaldo, maar de man had niet de moed te antwoorden. Teo zei ironisch: 'Hij zegt zijn naam niet omdat hij een lafaard is.' Het is nog erger, Teo. Hij zegt zijn naam niet omdat hij zichzelf niet als individu beschouwt maar gewoon de spreekbuis van de mensen boven hem.
.
Een professionele camera filmde al onze bewegingen, in afwachting van een agressieve houding, een onfatsoenlijke kreet of een teken van woede. De injectie van angst duurde kort maar de verjaardag was bedorven.

Hoe kunnen we hier ongeschonden uitkomen? Hoe kan een burger zichzelf tegen een Staat beschermen, die over politie en rechters beschikt, over turbas*, de massamedia, de macht om ons zwart te maken en leugens te verspreiden. Een Staat, die de macht heeft ons maatschappelijk te lynchen en de burger te veranderen in een overwonnene, die om vergeving vraagt? Waar heeft men zoveel angst voor? Wat zou er volgens hen in Calle 23 gebeuren, waardoor er enkele bloggers werden vastgezet.
.

Ik voel een ontzetting die me er bijna van weerhoudt te typen. Maar ik wil hen die mij en mijn gezin bedreigden zeggen, dat wanneer iemand in een lichte staat van paniek geraakt, hogere doses paniek geen effect meer hebben

Ik zal noch ophouden te schrijven, noch te twitteren; ik heb geen plannen mijn blog te sluiten en noch zal ik de gewoonte afzweren met mijn eigen verstand te denken en - vooral – zal ik de gedachte niet van mij afzetten, dat deze mensen veel banger zijn dan ik.

.
* turba: de Cubaanse autoriteiten maken weer regelmatig gebruik van deze vorm van getolereerde straatterreur tegen oppositieleden. De activiteiten worden uitgevoerd door burgers, die de bescherming genieten van de autoriteiten. Politie en veiligheidsgroepen houden zich dan meestal (lange tijd) afzijdig
.
Op de Volkskrantblog
Dwarsligger wordt de toenemende vervolging onder Cubaanse bloggers beschreven. De titel van dit blog luidt: Cubaanse internetstasi vervolgt bloggers.

31 januari 2010

VIER CUBATIPS

Salsabandonbekend_2Latin American USA East Side Story
TV BBC 4
Zondag, 31 januari, 23.00 – 0.00 uur
Herhaling: Maandag, 1 februari, 03.25 tot 04.25
Deel 1: Over de invloed van Afro Cubaanse muziek op jazz, popmuziek en dansstijlen.

Vrijdag, 5 februari, 22.00 – 23.00 uur Herhalingen: 6 en 7 februari om resp. 3.30 uur en 22.30 uur.
Deel 2: Hoe de salsa-explosie in de jaren zestig in Havana begon en later zijn weg vond in New York en daar razend populair werd.

De tweede aflevering van deze vierdelige serie over de muzikale en sociale impact van Latinmuziek in de Verenigde Staten. De opnames zijn gemaakt in Cuba, Puerto Rico en New York City en vertellen de tot nu toe niet eerder vertelde historie over de explosieve aankomst van salsa in New York begin jaren tachtig. Het ontwikkelde zich eerst in de dancings van Havana en werd al snel de populaire sound van de bewoners in de New Yorkse barrios waar veel Cubanen en Portoricanen zich vestigen en werden geconfronteerd met een arm leven vol discriminatie.

Deze innovatieve dansmuziek werd de stem en de spirit van de Latino in de jaren zeventig. Van de rebelse Latin Boogaloo tot het invloedrijke imperium van Fania Records. In deze documentaire zijn o.a beelden te zien en muziek te horen van Ruben Blades, Willie Colon, Eddie Palmieri, Johnny Pacheco en de Fania All-Stars.

Op de website van BBC4 is een indrukwekkende lijst van artiesten opgenomenmet biografische gegevens en heel veel clips http://www.bbc.co.uk/programmes/b00qjnxf
Promofilmpje voor de gehele serie. 2.36 minuten
http://www.bbc.co.uk/programmes/b00qgyj5
Deel 3 Borderlands (over Mexicaans-Amerikaanse muziek) wordt op 12 februari uitgezonden en deel 4 gaat over de Latin Explosion en de gevolgen van de vele Cubanen in Miami en omgeving op de muziek.

Cuban African Odyssey
TV Kanaal Geschiedenis 24
Zaterdag, 6 februari, 04.40 – 0.54
Zondag, 7 februari, 00.40 – 01.41

Een documentaire over de Koude Oorlog en de rol van Cuba en zijn bemoeienissen met de revoluties in Afrika.
PablostollhisrosjimaPortret van de Zuid-Amerikaanse cinema Maandag
1 februari van 15.00 tot 16 uur VPRO – Nederland 2

Documentaire met onder meer aandacht voor Pablo Stoll, wiens nieuwe film Hiroshima te zien is op het Film Festival Rotterdam. Verder geen informatie beschikbaar.

Wintergasten: De transitie van dictatuur naar democratie in Latijns-Amerika
Vrijdag, 12 februari, 20 uur
P96 Korte Prinsengracht 96, Amsterdam

De INCO-Werkgroep Latijns Amerika geeft invulling aan de Pinda (Politiek Inhoudelijke Nieuwsgerichte Discussieavond) van Amsterdam. De Jonge Democraat Bart Woord, voorzitter van IFLRY, gaat in gesprek met dr. Kees Koonings over de ‘Transitie van Dictatuur naar Democratie in Latijns Amerika’, op basis van door henzelf uitgekozen fragmenten. De veranderingen in staatsinrichting zijn een belangrijke transitie geweest de afgelopen decennia waarin veel Latijns Amerikaanse landen zich razendsnel ontwikkelen, onder meer onder druk vanuit het ‘Westen’. Meer informatie: latijnsamerika@jongedemocraten.nl

EN VERDER:
● zendt ARTE TV op 5 februari een documentaire uit over Latijns Amerika op een kruispunt, en wordt vrijdag 12 februari in het Cedla in Amsterdam een lezing gehouden over Democratic crises and public opinion in Latin America. Meer informatie staat in vorige afleveringen van de CubaTips op deze weblog.

30 januari 2010

EN VERDER:

Bloggerfotograafclaudiofuentes● is de onafhankelijk fotograaf Claudio Fuentes Madan, docent van de  Academia Blogger, gisteren door de Cubaanse geheime dienst enkele uren ondervraagd. Dat meldt blogger Yoani Sánchez via haar Twitter
De reden van zijn aanhouding is onbekend. Ook een andere blogger Claudia Cadelo meldt via Twitter zijn aanhouding die samenvalt met de eerste verjaardag van het platform Voces Cubanas op internet met 25 persoonlijke weblogs. Blogger Katia Sonia, auteur van Kubasepia moest zich ook bij de politie verantwoorden voor de inhoud van haar weblog. “De cyberrepressie gaat door,’aldus de oprichtster van Generación Y, Yoani Sánchez.

● heeft de Universiteit van Havana een van haar studenten journalistiek voor twee jaar geschorst. Hij had een ‘polemische’ groep gevormd op Facebook. De student Darío Alejandro Paulino Escobar was de oprichter van de Grupo de la Facultad de Comunicación van de Universiteit van Havana op Facebook. De autoriteiten van de universiteit zouden zich vooral gestoord hebben over het verslag van een bijeenkomst van de Unie van Jonge Communisten (UJC). Anderen bronnen zeggen dat zijn activiteiten op Facebook en de discussies die er werden gevoerd de hoofdreden zijn. Daar werden debatten gevoerd over de persvrijheid en de vervolging van bloggers in Cuba. Aan de discussies namen zowel Cubanen in binnen en buitenland, als studenten en voormalige studenten van de journalistenopleiding aan deel.
.
DarioalejandropaulinoescobarDarío Alejandro Paulino Escobar (foto links) is de derde student binnen enkele dagen die vanwege ‘politiek problemen’ werd verwijderd. Begin januari werd Saylí Navarro, dochter van de politieke gevangene Félix Navarro, van de Universiteit van Matanzas verjaagd. Zij wijdde zich aan onafhankelijke journalistiek. En op 27 januari moest Marta Bravo Pérez, studente Engels en lerares op een basisschool de Centrale Universiteit van Las Villas verlaten. Zij weigerde nog langer mee te doen aan acties en vergaderingen van de UJC.
.
● blijkt in Matanzas een politiechef te wonen die leeft als een ‘prins’ of als een maceta, zoals de Cubanen zeggen. Dat meldt onafhankelijk journalist Hugo Araña, correspondent van Misceláneas de Cuba (www.miscelaneasdecuba.net). Macetas verwerven hun rijk leventje meestal via de zwarte handel. De maceta in dit geval bewoont een groot huis in Calle Real, tussen Obispo y Princesa, ter waarde van  $36.000, alle elektrische apparatuur niet meegerekend. Hij bezit 15 paard-en-wagens die hij verhuurt. Hij onderhoudt goede zakelijke betrekkingen met de likeuronderneming Empresa de Licores Cubaron.
.
Diverserumflessenhavanabgtf7 Hij controleert de vergunningen voor de karatewedstrijden. Ook houdt hij heel wat varkens die hij voedt met het voedsel dat afkomstig is uit de zogeheten arbeiderskantines. Door zijn rijkdom, die hij niet onder stoelen of banken stopt, lijkt hij voor de bevolking op de klassieke maceta, de vertegenwoordiger van een opkomende, nieuwe Cubaanse klasse. Maar hij is meer. Hij is geen gewoon burger maar politiechef en een aantal politiefunctionarissen behoren tot zijn ondergeschikten.
.
Zijn naam is Lázaro Alberto Valdés Pérez, met het politienummer 18208. Deze man, die omgeven wordt door de geur van corruptie, maakt tegelijkertijd deel uit van het Cubaanse politie-apparaat. Dat ons eerlijke burgers steeds voorgehouden wordt als het toppunt van rechtvaardigheid en integriteit, aldus Hugo Araña.
.
Juan_formell ● heeft het Republikeinse Congreslid Lincoln Díaz-Balart de Amerikaanse regering bekritiseerd omdat de autoriteiten de Cubaanse popgroep Los Van Van een visum hebben verleend voor concerten in de VS. Hij noemde de voorman van Los Van Van, Juan Formell (zie foto) ‘de voorbeeldige muzikale ambassadeur van de tirannie.’
.
Díaz Balart zei verder dat ‘de regering er beter aan deed zich te concentreren op de repressie van het Cubaanse regime in plaats van te proberen de vijanden van de VS tevreden te stellen.’ Zondag treedt de populaire muziekgroep in Miami op. In de maand mei volgen nog 70 concerten in de VS.

● heeft de voorzitter van het Europees Parlement, Jerzy Buzek nogmaals bendarukt dat de situatie van de mensenrechten in Cuba een sleutelrol zal spelen wanneer de 27 lidstaten van de EU in juni hun houding ten opzichte van Cuba opnieuw moeten bepalen. Buzek schreef op 14 januari een brief aan de Cubaanse dissident Oswaldo Payá waarin hij benadrukte dat de mensenrechtensituatie ‘een maximale prioriteit voor ons zal hebben op het moment dat we de mogelijk toekomstige relatie met Cuba evalueren.’
.
Jerzybuzek_0De brief was een reactie op een eerder verzoek van Payá aan het Europarlement waarin hij opriep mee te werken aan ‘de vrijlating van alle politieke gevangenen en de vrije uitoefening voor alle Cubanen van hun grondwettelijke rechten.’
Buzek herinnert in zijn brief ook aan de herdenking vorige jaar in Straatsburg van de instelling van de Sacharow Prijs, die Paya eerder ontving. De Cubaanse opposant kreeg geen toestemming deze bijeenkomst bij te wonen.

De volledige tekst van Jerzy Buzek
.
● zou de Amerikaanse burger die op 4 december in Havana werd gearresteerd op beschuldiging van verspreiding van communicatie-apparatuur ‘ernstige misdrijven’ hebben begaan. Dat zegt de Cubaanse Minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodríguez. ‘ De zaak is in onderzoek. Ik heb er niets aan toe te voegen.’ De Amerikaan Alan P. Gross (60) was werkzaam voor het Amerikaanse bedrijf Development Alternatives Inc. (DAI), in Bethesda, Maryland. Dit bedrijf evenals de regering in Washington, ontkent dat Gross een spion zou zijn. Gross zou o.a. computeradviezen hebben verstrekt in opdracht van de Amerikaanse overheids -en ontwikkelingsinstantie USAID. Deze hulporganisatie is op dit moment zeer actief in Haiti. http://www.usaid.gov/

● wil de Spaanse politieke partij Izquierda Unida (IU) dat de Spaanse president José Luis Rodríguez Zapatero, bij zijn komende bezoek aan Washington bij president Obama aandringt op herziening van de zaak tegen de vijf Cubanen, die in de VS wegens spionage zijn veroordeeld. IU-voorman Lara, die kortgeleden Cuba bezocht, wees er op dat ‘deze personen al 10 jaren in onvrijheid leven en slachtoffer zijn van een ongerechtvaardigde gevangenisstraf, waaarbij er zelfs tweemaal levenslang is uitgesproken voor zaken die zij niet hebben begaan.’
.

Decubaansevijfpropagandagubername_2Lara wees er ook op dat een van de echtgenotes van de Cubaanse Vijf, Adriana Pérez, echtgenote Gerardo Hernández op 15 juli  2009 ‘voor de vijfde maal’ hoorde dat  zij geen visum voor de VS kreeg om haar man te bezoeken.’ De Amerikaanse autoriteiten op hun beurt wijzen erop dat de vijf Cubanen precies dezelfde behandeling krijgen als andere gevangenen in de VS. ‘Ze krijgen familiebzoek, ontvangen functionarissen van de Cubaanse regering en hun advocaten. Ze hebben herhaalde, vaak lange bezoeken gehad van hun familieden.’ Washington voegt er aan toe dat ‘conform het Amerikaanse recht zich te beschermen stegen spionnen, de VS twee vrouwen van de vijf Cubaanse gevangenen geen visum hebben verleend.’ Het gaat om  Adriana Pérez en Olga Salanueva, echgenote van René González.
.
‘Een van hen, Salanueva was eerder lid van het spionagenetwerk Red Avispa,en werd door de VS uitgeleverd vanwege activiteiten die verwant zijn aan spionage en daardoor kan zij niet naar de VS terugkeren. De andere vrouw (Pérez) was in opleiding als spion voor de Cubaanse geheime dienst DGI  en zou in de VS moeten gaan werken,’ aldus de Amerikaanse regering.

29 januari 2010

Illegaal internet vindt zijn weg in Cuba

Yoan verdiende $25 per maand als computermedewerker in een staatsbedrijf maar feitelijk ving hij elke maand 500 dollar omdat hij internetverbindingen verhuurt. Veel Cubanen komen aan een internetverbinding via de uitgebreide zwarte markt en omzeilen zo de overheidscontrole op de toegang tot internet.*
.

InternetentoezichtOp zijn werk beheerde Yoan internetaansluitingen van 10 functionarissen, die vanwege hun werk wel toegang hebben tot internet en hij verhuurde hun passwords aan klanten die hij vertrouwt. Er gelden twee regels; alleen ’s ochtends vroeg of ’s nachts en niets met ‘politieke sites’.

(…) ‘Ik kwam hier terecht omdat ik met mijn salaris niet kon rondkomen. Kortgeleden was er een onderzoek, werden er telefoonnummers van klanten bij me ontdekt en begon een klant te praten. Ze gooiden me er uit en ik moest 1.500 peso’s ($ 60) boete betalen,’ zegt de nu 31-jarige jongeman.

Yoan mag vier jaar lang zijn werk niet uitoefenen. Hij is de zoon van een technicus die Cubanen illegaal met het netwerk verbindt; voor 10 tot 15 dollar heb je maandelijks een mailverbinding, 50 voor internet of je betaalt 1 dollar voor een verzonden of ontvangen mail. Het is handel die door de regering van Raúl Castro wordt bestraft in zijn strijd tegen ‘de illegaliteit.’

‘Voor een Cubaan gaat het allemaal om geld. Ik moet in contact blijven met mijn vrienden overal op de wereld. Ik kan een illegale internetverbinding niet betalen daarom heb ik alleen mail. Ik doe dat s‘ nachts omdat mijn illegale leverancier dat vraagt,’ zegt Aida, een voormalige serveerster van 38 jaar.


Yoan organiseert enkel mailaansluitingen. ‘Er zitten allerlei veiligheidsgaten in het officiële intranet en voor een computerdeskundige is het niet moeilijk om daar binnen te glippen. Ik maak een aantal verbinden en het geld komt binnen. Voor een internetverbinding krijg ik 50 dollar. Met 10 klanten zijn mijn financiële wensen van een heel jaar opgelost.’

De internetverbindingen in Cuba verlopen via een dure satelliet. De officiële versie in Havana is dat het Amerikaanse embargo het Cuba niet toestaat gebruik te maken van onderzeese kabels in haar directe omgeving. Daarom concentreert Cuba zich op het maatschappelijk gebruik van internet en vind je enkel aansluitingen in staatsinstellingen, ondernemingen, onderzoeksinstituten, bij academici en artsen en in allerlei jongerenclubs.  Cuba weigerde kortgeleden gebruik te maken van een aanbod van president Obama om een Noord-Amerikaanse kabel te gebruiken. Reden: De nationale veiligheid.
.

Dissidenten menen dat de Cubaanse Communistische Partij, net als in China echter vooral de informatie op internet wil blijven controleren vanwege kritische geluiden over het eendpartijsysteem. Zo beschouwt de overheid de teksten van de blogger Yoani Sanchez en anderen als gezagsondermijnend.

.
Cubanen kunnen via postkantoren mail verzenden voor anderhalve dollar per uur en kunnen in internationale hotels voor 7 dollar per uur ook het wereldwijde internet op. Dat laatste is voor mensen met een gemiddeld inkomen van $ 20 onbetaalbaar.

‘Kom op! Dat kan ik me niet veroorloven, bovendien heb ik mail por la izquiérda / illegaal en kan zo met mijn vader mailen die in Miami woont. Ik schrijf nooit over politiek. Ik doe niet aan gusanear / contrarevolutie,’ zegt de 23-jarige rechtenstudent.
.

Bloggeryoanisanchezmet_vriendenFoto: blogger Yoani  Sanchez (staande) met enkele vrienden)

.
President Raúl Castro liet twee jaar geleden de computerverkoop vrij maar internet is nog steeds beperkt.  Op 11,2 miljoen Cubanen hebben er slechts 1,4 miljoen toegang tot het Cubaanse intranet en zijn er 630.000 computers.

‘Ik kan al een paar dagen geen contact meer maken, misschien heeft mijn handelaar het password nog aan meer mensen verhuurd en is mijn computer daarom zo traag,’ zegt Rita die een computer kocht in de tijd dat nog clandestien was en zij er $ 750 voor betaalde.
.

De vice-minister van Informatie, Ramon Linares, zei onlangs dat de snelheid van de verbinding tot 209 megabites voor de output en tot 379-bandbreedte voor de input, was verhoogd. Hij waarschuwde dat individueel aansluitingen in Cuba beperkt zullen blijven, ook als er in 2011 een onderzeese kabelverbinding met Venezuela in gebruik wordt genomen.

'Ook als de technische problemen worden opgelost, zullen we nog geen vrije toegang hebben. Het is duidelijk dat zij die ons land leiden, besluiten welke informatie je kunt raadplegen, boeken lezen en tot hoever we mogen reizen,’ klaagt Aida.
.

Maar afgezien van de politiek zullen veel Cubanen blijven mailen met hun verwanten in het buitenland en op internet aansluiting zoeken bij netwerken als Twitter en Facebook.
.

Bron: Associates Press

* Cuba kent voor particulieren slechts een afgeschermd en gecontroleerd intranet

28 januari 2010

Bijna 300.000 Cubanen van buiten bezochten hun land

Gisteren begon in Havana een driedaagse conferentie waar 450 Cubanen, die buiten Cuba wonen, spreken over emigratie en het Amerikaanse embargo tegen Cuba. De Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodriguez sprak de 450 deelnemers toe en zei o.a. dat 300.000 Cubanen van buiten het eiland, vorig jaar en bezoek hadden gebracht aan hun geboorteland. De congresgangers zijn voornamelijk sympathisanten van de Cubaanse staat.
.

Vliegveld_3Het is onduidelijk of het cijfer van 300.000 een record is want de Cubaanse regering geeft maar weinig informatie over het aantal Cubanen buiten Cuba en cijfers over hun bezoeken. Minister Bruno zei dat het er in 1994 maar 37.000 waren. Hij zei ook niet hoeveel er uit de VS kwamen maar de meeste Cubanen die hun land verlieten, zijn in het zuiden van de VS neergestreken. In Mexico, Spanje en Argentinië bestaan ook gemeenschappen met Cubanen.

In april vorig jaar hief president Obama de beperkingen op voor Cubanen in de VS om naar hun land te reizen, evenals de beperkingen op het overmaken van dollars. Deze maatregel werd door de Cubaanse regering als 'inadequaat' omschrijven. Rodriguez zei dat Washington heeft geprobeerd de Cubanen die er voor kozen hun eiland te verlaten, om te dopen tot  'vluchtelingen die zijn gevlucht op zoek naar de vrijheid.’ De huidige versoepeling noemde de minister ‘ontoereikend.’

Cuba geeft geen cijfers over het aantal Cubanen dat na 1959 toen Fidel Castro de vorige dictator Fulgencio Batista verjoeg, hun land verlieten maar experts spreken van 1,5 miljoen Cubanen, dat is meer dan 13% van de gehele Cubaanse bevolking van 11,2 miljoen personen. In 1994 tekende de Cubaanse regering een verdrag met de VS om de massale illegale immigratie te voorkomen; de VS voorzien nu jaarlijks in 20.000 visa voor Cubaanse immigranten. Enkele duizenden Cubanen ontvluchten hun land jaarlijks op illegale wijzen en ieder die Amerikaans grond aanraakt, kan blijven.

Op legale wijze het land verlaten is niet makkelijk. Cubanen die willen emigreren moeten een officiële toestemming hebben van de communistische regering, een speciaal paspoort en meestal een serie van toegevoegde visas. En natuurlijk de nodige papieren voor het land van bestemming. Eenmaal het land verlaten worden de immigranten geconfronteerd met de regels van de Cubaanse overheid als zij hun geboorteland willen bezoeken en regels over de lengte van hun verblijf’.

BrunorodriguezAan de conferentie Encuentro de Cubanos Residentes en el Exterior contra el Bloqueo, en Defensa de la Soberanía Nacional / Ontmoeting van Cubaanse residenten in het Buitenland tegen de Blokkade en voor de Verdediging van de Nationale soevereiniteit, nemen 200 Cubanen uit de VS deel; bijna allen zijn het sympathisanten van het eenpartijsysteem in Cuba.  ‘Dit is een positieve gebeurtenis,’ zegt Delia Zurdo, een inwoner van Miami. ‘Ik heb daar 42 jaar gewoond, maar ik mis mijn land en ik wil het helpen verdedigen, en verdedigen tot ik sterf.’ (Foto: Minister Bruno)

Woordvoerders van de Cubaanse regeringen wilden niet reageren op de suggestie dat de bijeenkomst zou worden aangegrepen om de Cubaanse migratiepolitiek te wijzigen; met name de afschaffing van de zogeheten Permiso de salida / Vertrekvergunning staat soms ter discussie. Een Cubaans Amerikaanse advocaat José Pertierra, die dicht bij de Cubaanse overheid staat en deelneemt aan de conferentie, hoopt er wel op.
.
‘Het lijkt me juist en terecht dat de vertrekvergunning wordt afgeschaft. Dit is het moment om daar een punt achter te zetten en het zal me niet verbazen als ze dat doen,’aldus Pertierra.  Volgens Pertierra moet Cuba hetzelfde doen als Obama vorig jaar deed voor de Cubaanse-Amerikanen, namelijk hen zonder beperking de mogelijkheid geven hun familieleden in de VS bezoeken. Op dit moment kunnen Cubanen in het buitenland hun familieleden slechts 30 dagen maximaal bezoeken met een vergunning vooraf, genoemd  habilitación / bewijs van goed gedrag, dat geweigerd wordt aan personen die de politiek van het regime ter discussie stellen.

Bron: Associated Press
DiariodeCuba

27 januari 2010

Yoany Sanchez: El Corralito / De Kraal

Elcrralito_obra_ailer_gonzalez_2Iedere avond loopt een Europese ondernemer in de nachtclub van een luxe hotel in Havana, van tafel tot tafel met een ongewoon verzoek. Hij benadert de gasten aan tafel en legt hen uit dat hij voor hen wil betalen als de rekening komt. En wel met felgekleurde tegoedbonnen die hij in zijn tas heeft zitten.
.
Als tegenprestatie moeten zij hem het bedrag van de nota in convertibele peso’s geven, die hij dan weer kan wisselen voor euro’s en dollars en mee kan nemen naar het buitenland. Deze man is het offer van de zogeheten Corralito financiering, die tientallen buitenlandse ondernemers verhindert hun winsten uit het land te krijgen. Omdat ze niet volkomen in vertwijfeling te brengen, staan de Cubaanse autoriteiten hen toe op het hele eiland hun winst op te eten, als ze met die tegoedbonnen betalen, die geen reële waarde heeft.
.
Het drama van de bevroren tegoeden treft talrijke zakenlieden, die met instemming van de Wet op Buitenlandse Investeringen, vanaf 1995 aantraden om in ons economisch systeem te investeren. Zij genoten het voorrecht een firma te leiden, een recht dat voor ons die hier geboren zijn, absoluut verboden is. Zij bouwden een nieuwe ondernemersklasse op in een land waar sinds het Revolutionaire Offensief van 1968, zelfs de stoel van een schoenpoetser, was geconfiskeerd.
.
De hoge winsten, die zij konden realiseren, maakten hen tot een aantrekkelijk doelwit voor de hoertjes, de verhuurders van huizen en leden van de staatsveiligheidsdienst. Velen van hen zag men in de duurste restaurants van Havana de aantrekkelijkste maaltijden kiezen, in gezelschap van jong vrouwen. Anderen, een minderheid, gaven hun medewerkers geschenken, om de lage lonen in Cubaanse peso’s te compenseren die de Staat betaalde. Want via de staat kwamen de buitenlandse ondernemingen aan hun werknemers. De vertegenwoordigers van zo’n bedrijf als voorhoede, waren bereid enig kapitaal te verliezen door nu een bedrijf in Cuba te starten, dat ooit zou lijken op een in grote stukken gesneden taart.
.
Maar de mensen die met hen de contracten ondertekenden en na afloop het glas champagne hieven, beschouwden deze ondernemers als een noodzakelijk en voorbijgaand kwaad. Als een afwijking die meteen ongedaan zou worden gemaakt als de Speciale Periode geëindigd was. Na alle garanties die hen enkele maanden geleden waren beloofd, weten ze dat de schatkist leeg is, terwijl steeds die ene zin wordt herhaald: ‘We kunnen u niet betalen.’
.
Plotseling voelden deze ondernemers de machteloosheid en de kreet – die achter in de keel blijft steken – en die wij Cubanen dagelijks ervaren. Toch zijn zij, niet zo onbeschermd als wij tegen de plundering van de Staat: het paspoort van een ander land biedt hen de mogelijkheid op een vliegtuig te stappen en alles te vergeten.
.

Bron: Generacion Y, 22 februari 2010 http://desdecuba.com/generaciony/
.
Noot: El Corralito was de term voor de bevriezing in Argentinië van alle banktegoeden, vooral de dollardeposito’s tussen december 2001 en december 2002, toen dit land een grote financiële crisis doormaakte. Het Spaanse woord corral betekent omheining en kraal in het Nederlands.

26 januari 2010

EN VERDER:

Haitiwachtendekindereneten ● heeft de Amerikaanse regering Cubaanse doktoren medicijnen aangeboden in het door een aardbeving getroffen Haïti.  Het State Department zei dat de Cubanen nog niet hadden laten weten of ze de hulp ook zouden aanvaarden. De Cubanen. die actief zijn in drie ziekenhuizen in Haïti, zouden door hun voorraad aan medicijnen en ander materiaal zijn geraakt. ‘We zullen op al die terreinen die van belang zijn bij de hulpverlening in Haïti ook met Cuba samenwerken,’zei een woordvoerder van Buitenlandse Zaken in Washington.
.
Er zijn 340 Cubaanse artsen in Haïti. De Irish Times meldde vorige week dat de Cubanen gebrek zouden hebben aan narcosestof waardoor operaties werden uitgevoerd op patiënten die nog bij bewustzijn waren. Cuba heeft op zijn beurt ingestemd met medische vluchten van de VS  vanaf de Amerikaanse basis Guantánamo basis naar Miami, over Cubaans grondgebied. Dat levert een tijdwinst op van 90 minuten op.
.

● zijn maandag vanuit Miami 150 Cubaanse artsen en overig medisch personeel naar Haïti vertrokken om humanitaire hulp te bieden. Dat heeft de organisatie Solidaridad Sin Fronteras (SSIN) meegedeeld. De SSIN is samengesteld uit artsen die - vaak tijdens internationale missies van de Cubaanse overheid  - weigerden naar Cuba terug te keren en elders asiel aanvroegen. De groep heeft een container met 36.000 kilo aan medicijnen en ander hulpmateriaal bij zich.

.
● heeft Noorwegen  885.000 Kronen beschikbaar gesteld om de medische activiteiten van Cuba in Haïti te ondersteunen.
.

Fidelcastro83fotosnaarmexico ● heeft Fidel Castro in een van zijn Reflexiónes kritiek geuit op de militaire aanwezigheid van de VS in Haïti. Castro vraagt de VN om uitleg. Het is de eerste reactie van de leiding van het regime over de Amerikaanse militaire aanwezigheid in Haïti na de aardbeving. Tot nu toe publiceerde de gecontroleerde Cubaanse pers slechts de kritiek van bondgenoten als Venezuela, Nicaragua en Bolivia op de militaire aanwezigheid van de VS.

.

Castro wil deze ernstige kwestie serieus bediscussiëren en 'de VN de rol geven die haar in deze delicate kwestie toebehoort.’ Castro (83) schrijft in zijn derde artikel over de aardbeving: 'Wij sturen artsen en geen soldaten. Hij constateert ook dat veel hulp van grotere landen door landingsproblemen niet ter beschikking van de Haïtiaanse bevolking konden worden gesteld maar dat de ‘bescheiden medische materialen en de belangrijke Cubaanse menskracht geen enkel probleem had om op zijn bestemming te komen.’

.

Foto: deze week worden 83 foto's van Fidel Castro naar Mexico verscheept voor een expositie; onder de foto's zijn er enkelen, genomen door zijn zoon Arturo Soto del Valle Castro.

●  wordt in de Volkskrant van vanmorgen door columnist Cor Speksnijder gesignaleerd dat de Venezolaanse leider Hugo Chávez  zich aangesloten heeft bij de verhalen die op diverse sites circuleren over de oorzaak van de aardbeving. Die wordt geweten aan het zogeheten ‘aardbevingswapen’ van de VS. Een proef met dat wapen dat eigenlijk bedoeld was voor Iran, zou mis zijn gegaan. Speksnijder vraagt zich af wat zo’n man eigenlijk bezielt.
.
ChavezwaterpijpCitaat: ‘Schaamt hij zich voor de bijdrage die zijn land levert aan de hulpverlening in het nabije Haïti. Een bijdrage die niet alleen in het niet valt bij de Amerikaanse inspanningen, maar ook tamelijk pover afsteekt bij landen met vergelijkbare financiële mogelijkheden. Ik hou het voorlopig op een typisch geval van – sorry voor het psychologenjargon –cognitieve dissonantie. Chávez moet zijn verwrongen anti-Amerikaanse wereldbeeld zien te rijmen met de snelle en massale hulporganisatie van de Verenigde Staten. Om die vervelende tegenstelling in zijn hoofd te overbruggen komt een spookwapen van de Amerikanen goed van pas. Dat maakt hen weer tot de kwaadaardige gringo’s die ze horen te zijn,’ aldus Spekbinder.
.

● hebben Cuba en Venezuela vrijdag jongstleden een akkoord getekend voor nauwere samenwerking bij seksuele opvoeding in de landen van de Alba, de Bolivariaanse Alliantie van de Volkeren van Amerika. Het document werd getekend door Mariela Castro Espín, directeur van het Nationaal Centrum voor Sexuele Opvoeding (CENESEX), en door de Venezolaanse ombudgevrouw Gregoriela Ramírez, hoofd van het instituut in Venezuela dat beoogt de mensenrechten te versterken en te promoten.
.
Gabriela Ramírez zei dat Venezuela vooral belangstelling had voor de promotie van het recht op seksuele reproductie, een cultuur van acceptatie en non-discriminatie van diverse seksuele groepen en de bevordering van seksuele opvoeding onder volwassenen.
.

La_muerte_del_libertador__antonio_2● kwamen gisteren in Venezuela Latijns-Amerikaanse links-radicalen bijeen om de introductie van de nieuwe regionale munt El Sucre te vieren. De munt ‘moet de afhankelijkheid doorbreken van de dollar, en zijn economische en financieel kolonialisme,’ aldus Chávez tijdens een politieke meeting. De nieuwe munt is genoemd naar José Antonio de Sucre, die samen met de Venezolaanse strijder Simon Bolivar in het begin van de 19e eeuw tegen de Spaanse overheersing vocht. De munt zal niet in papieren vorm gaan circuleren. De leden van ALBA zijn Venezuela, Bolivia, Cuba, Ecuador, Nicaragua, Honduras, Dominica, Saint Vincent en Antigua en Barbados.
.
Schilderij: de dood van Bolivar door de Venezolaanse schilder Torro
.

● constateert onafhankelijk journalist Tania Diaz Castro dat veel politieke leiders, voormalige generaals en anderen die aan het regime toegewijd waren en / of in Cuba in ongenade vallen, hun heil zoeken in de schilderkunst. Tania Diaz Castro vraagt zich af of zij hun ware roeping hebben gevonden en misschien hun bekende namen gebruiken om hun schilderijen te verkopen.
.

Robainaaanhetwerkalsschilderinvedad
De meesten hebben zich toegelegd op de wat naïeve schlderkunst. Tania herinnert zich uit de jaren zestig en zeventig de bekende schilder, José Cid, die prachtige miniatuurjes van de stad Havana schilderden die bij veel buitenlanders in de smaak vielen. Cid kon er zijn groot gezin en andere familieleden mee in leven houden. Dat beviel de politieke politie niet en hij kreeg een verbod om de verkoop van schilderstukken te staken  en werd in 1977 uit de kunstenaarsbond  gegooid. Zijn boek – hij was ook schrijver – verdween in de papierversnipperaar.
.
Dat is, aldus Tania Diaz Castro, ingrijpend veranderd. Nu schijnt iedereen te schilderen en met name de plastieke kunst is veranderd in een gigantische particuliere onderneming. Tot in Miami zijn inmiddels de schilderijen van de afgezette Minister van Buitenlandse Zaken, Roberto Robaina (zie foto) geëxposeerd. Carlos Aldana, de ideologische chef van de partij is weggezuiverd en presenteert zich nu als dichter en Patricio de la Guardia, ooit veroordeeld tot 30 jaar gevangenis, verblijft nu thuis en is ook aan het schilderen geslagen.

Perrocaliente ● staat het Huis van de Hotdog in Havana sinds kort in een kwade geur. De service van Casa del Perro, op de hoek van  Calle Belascoaín, hoek Concordia is slecht, aldus Abdel Rodríguez Arteaga van het Centro de Información Giraldilla. La Casa del Perro, had altijd een goede naam vooral voor de patiënten en de bezoekers van het ziekenhuis Hermanos Ameijeiras. Bovendien konden de Cubanen er met nationale peso’s betalen. De consumenten blijven nu weg door de dalende kwaliteit en de gestegen prijzen.
.

● verschenen o.a. in het centrum en in Oud-Havana leuzen met steunbetuigingen aan de Damas de Blanco en tegen de Cubaanse regeringen. ‘Ik werd in mijn woning gemolesteerd door verschillende leden van de geheime dienst, die me verantwoordelijk stelden voor de met verfspray gespoten leuzen op de muren. Ik werd onder druk gezet om te bekennen en als ik dat zou doen, aldus de leden van de geheime dienst, zou ik verdwijnen,’ aldus Vladir Calderón Fría, directeur van de  Partido Republicano de Cuba, PRC. De muurteksten luidden: Wij steunen de Damas de Blanco, Wij willen verandering, Stop met de Leugens. Wij willen geen honger meer.
Bron: Julio Beltrán Iglesias, ALAS

.

Jorgeluisantunezmetzus4_2 ● is de Cubaans mensenrechtenactivist Jorge Luís García Pérez – beter bekend als ‘Antúnez’, die al een ontelbaar aantal keren werd aangehouden en gevangengezet - vorige week dinsdag opnieuw gearresteerd in Palma Soriano in de provincie Santiago de Cuba. Hij wilde een onafhankelijke bibliotheek openen, vernoemd naar de onlangs overleden dissidente Gloria Amaya, moeder van drie dissidente zoons. Antúnez werd bij zijn arrestatie door politieagenten geslagen.
.
Antúnez zat tussen 1990 tot 2007 aaneengesloten gevangen; tijdens een demonstratie in 1990 had de Cubaanse geheime dienst vastgesteld dat hij communisme ‘een fout systeem’ achtte en een ‘utopie.

25 januari 2010

De verbrande schepen

Over het algemeen is emigreren een pijnlijke aangelegenheid maar voor Cubanen betekent het een reis zonder terugkeer. Alsof ze een ernstig misdrijf hebben gepleegd, neemt de Staat al hun bezittingen in beslag.
.
Emigratievliegveld_3Het doet er niet toe of het om legaal verworven goederen gaat. Alles wordt in beslag genomen, het huis, de auto en de meubels. Als je weigert alles af te staan, krijg je van de almachtige Migratie Dienst geen Vergunning tot vertrek. 
Dus zit er niks anders op dan ‘door de ring te gaan’ en alles af te geven wat het gezin tijdens zijn werkend leven bijeen heeft kunnen verzamelen. De inspecteurs komen als roofvogels op zoek naar wat ze kunnen meenemen, een deel voor de Staat een ander deel voor eigen gebruik.

.
Niemand ontkomt er aan, zelfs de kinderen niet. Van de oma van een meisje van 13 jaar dat op reis ging om zich met haar moeder te verenigen, eisten ze alle elektrische huishoud apparaten op uit naam van het vertrekkende meisje.
.
Een goede vriendin –erg revolutionair – die emigreerde om zich met haar familie te verenigen, vertelde me verontwaardigd hoe ze op alles beslag legden. Ze moest de auto die ze met duizenden opofferingen gekocht hadden, de koelkast en zelfs het huis afgeven. Na de inspectie werd het appartement verzegeld en lieten ze haar op straat staan samen met haar dochter tot het vliegtuig vertrok. Drie dagen later. De corruptie en de misère zijn zo groot dat ze in hun aanwezigheid het slot uit de deur sloopten en in hun zak weg stopten.
.
Ik sprak met een intellectueel aan wie ze verplichtten zijn huis te betalen toen zijn ouders in Miami gingen wonen. Ze beriepen zich op een vreemde “wet” die er geen rekening mee houdt dat het appartement al betaald was en dat hij er zijn leven lang gewoond heeft. Hij legde het langzaam uit aan de niet-Cubanen. Als iemand emigreert en eigenaar is van de gezinswoning moeten degenen die achter blijven het opnieuw kopen, ook al is alles al betaald. Een goed bedachte straf voor degenen die blijven. Deze intellectueel wilde niet opgeven maar ze legden hem vriendelijk uit dat als hij niet betaalde, het huis nooit op zijn naam zou komen te staan waardoor hij het gevaar liep dat een of andere functionaris uit de buurt zal proberen hem er uit te zetten om de woning op de zwarte markt te verhandelen.
.
Natuurlijk is de Cubaanse bevolking vasthoudend en heeft geleerd met deze ‘paternalistische staat’ om te gaan, die elke keer dat een van zijn kinderen het land verlaat, woedend wordt. De inspecteurs blijft slechts de resten die men niet heeft kunnen weg geven of verkopen. Maanden tot jaren voor het vertrek wordt  ‘een bewoner’ in huis gehaald voor wie men een pseudohuwelijk en niet bestaande familieleden verzint. Die persoon moet de woning weliswaar opnieuw betalen maar ze kunnen hem er over het algemeen niet uitzetten.
.
De auto’s verliezen alle verkoopbare onderdelen alvorens te worden overhandigd, het Japanse TV toestel wordt ingeruild voor een zwart-wit Russisch toestel, de Koreaanse koelkast wordt vervangen door een Chinese, de airco verdwijnt en het gat wordt zonder sporen achter te laten, dicht gemaakt. Natuurlijk ziet men dat allemaal wel maar niemand kan iets bewijzen en het volstaat dat de inspecteurs wat rest (een slot of een paar scharnieren) kunnen stelen opdat ze het akkoord tekenen en het gezin het land kan verlaten. Maar dit alles is slechts een kleine wraak van de mensen.
.
Hoe dan ook het blijft een bittere zaak. Als de toegang van de woning wordt verzegeld, is het alsof ‘alle schepen’ verbrand worden om een terugkeer onmogelijk te maken. Er rest hun niets meer in hun vaderland, niet eens meer de mogelijkheid om terug te keren want nooit meer zal men toestaan in het land te wonen. In werkelijkheid ‘nooit meer’ zeggen is niet helemaal juist. Die ‘wet’ kent een enkele macabere uitzondering: respect van het eigendom van de graven op het kerkhof. De reden is eenvoudig, na hun dood krijgen de gemigreerden het recht om terug te keren om in hun vaderland begraven te worden.

Bron: Feranando Ravsberg, BBC Mundo , 17 december 2009
Dit artikel leidde tot honderd reacties waarvan er velen zeer lezenswaardig zijn.

EN VERDER:
is de wereld van bloggers in Cuba verrijkt met La loca del blog, de Bloggek. Bijgaande foto staat  op
http://lalocadelblog.blogspot.com/ en schijnt onder jongeren in Havana hoog te scoren.Lalocadelblogdesdecuba_2
.

En er circuleert een grap over Fidel''s pensiöen:
‘Heb je gehoord dat Fidel Castro in een van zijn Refexiones zijn terugkeer naar de macht aankondigde?
'
'Hoe zo??!!'
'Het schijnt dat h
ij er achter is gekomen dat hij het met een Cubaans pensioen niet zal overleven. '

24 januari 2010

ZES CUBATIPS

Chavezlageevomorales27mei2006Latijns Amerika op een kruispunt

ARTE TV, vrijdag 5 februari, 22.35 uur

Na 5oo jaar uitbuiting en brute onderdrukking staat Latijns Amerika op een kruispunt in zijn geschiedenis.
.

Foto: De Bolivaanse president Evo Morales (links), Hugo Chavez (rechts) en de inmiddels afgezette Cubaanse vice-president Carlos Lage tijdens een ontmoeting in 2006

.
Latijns Amerika staat op

ARTE TV, vrijdag 5 februari, 22.40 uur. (49 min.)
Regie: Gonzalo Arijon

De zaken in Latijns Amerika zijn in een stroomversnelling terecht gekomen, sinds in enkele landen linkse presidenten aan de macht zijn. Kortgeleden slaagde Evo Morales in Bolivia er in een duidelijke verkiezingsoverwinning te behalen met zijn Beweging naar Socialisme. Charismatische leiders als Lula in Brazilië en Chávez in Venezuela zijn de prominenten vertegenwoordigers van deze stroming. Tegenover hen staat de politieke elites in Latijns Amerika die een economisch liberalisme prediken.

Gonzalo Arijon schildert in poëtische bewoordingen het beeld van een continent waar naties, volkeren hun lot zelf in handen willen nemen.

.
Democratic crises and public opinion in Latin America

Vrijdag 12 Februari 15:30 uur

Cedlalezing: Lucio Renno (Universidade de Brasília/GIGA, Hamburg) Discussant: Kees Koonings (UU)

This presentation explores citizens’ preferences, opinions and value profiles in countries that have faced democratic crises in the Americas in the last decade. It uses Americas Barometer data to test if citizens in countries that have suffered some form of constitutional crisis or interruption of the regular democratic process in the last ten years think differently about their political system then citizens from countries that have not faced political crises. Participation in protest movements, experiences of corruption, institutional evaluations and assessments of the economy are the main variables explored in analyzing the differences between citizens from countries considered stable and those that have faced political unrest. Results indicate that citizens from the latter countries are more likely to engage in forms of civil disobedience, have had more experience with corruption and are less trusting of democratic institutions.
.
Meer informatie: http://www.cedla.uva.nl/20_events/lectures.html

Lees ook: Grondwetswijzigingen in Latijns-Amerika, een tekst van Kees Kooning

http://www.noticias.nl/achtergrond_artikel.php?id=2425
.

Raices Cubanas

Dinsdag 26 januari, 20.30 uur

Concertzaal Tilburg

De meest populaire Cubaanse charangaband is terug in Nederland. In haar nieuwe show combineert Raìces Cubanas wereldberoemde Cubaanse nummers met een verrassend nieuw repertoire. Het is een groep van zeven Cubaanse muzikanten die allemaal aan het conservatorium hebben gestudeerd. Raìces Cubanas gaat, zoals haar naam al doet vermoeden, samen met het publiek terug naar de roots van Cuba.

Naast een vast repertoire van wereldberoemde Cubaanse nummers zoals 'Chan Chan' en 'Jolanda', komt deze band ieder seizoen met een verrassend nieuw repertoire van bekende Cubaanse en eigen composities. Met een combinatie van zang, gitaar, fluit, viool, contrabas, piano en diverse percussie-instrumenten brengen ze diverse muziekstijlen ten gehoor. Salsa, son, bolero, tumbao, guaracha en latin-jazz, ze zullen allemaal de revue passeren. De eeuwenoude invloeden van de Spaanse (snaar)muziek, vermengt met de ritmische slaginstrumenten van de Afrikaanse slaven, maken de muziek uit deze show uitermate dansbaar.

Kaarten kosten eerste rang 20 euro, tweede rang 14 euro en derde rang 10 euro (exclusief 2,25 euro servicekosten). Kaarten zijn verkrijgbaar via www.theaterstilburg.nl, via 013-5432220 en aan de TicketServicebalie van Theaters Tilburg.

.

Zzzinderende Zzzondagmatinee met... LIVE BAND!!
Septeto Trio Los Dos

De nieuwe Boulevard - hoek Onderwijsboulevard/Kraaikampen Den Bosch - Entree € 10

Vandaag, 24 januari 2010 gaan we helemaal los op de authentieke Cubaanse klanken van de populaire Salsaband Septeto Trio Los Dos. In een setting van 7 professionele muzikanten voeren zij ons mee naar de oorsprong van de Salsa.

.

EN VERDER:

● zendt ARTE TV op 30 januari 1492: Het Columbus Effect (20.15 uur) uit en treedt het Septeto Bocason uit. Meer informatie staat in vorige afleveringen van de CubaTips op de weblog.

23 januari 2010

Schrijver Manuel García Verdecia uit Schrijversbond gezet

De officiële Cubaanse schrijversbond UNEAC (Unión Nacional de Escritores y Artistas de Cuba) heeft de auteur Manuel García Verdecia uit de schrijversbond gezet en een ander novelleschrijver Rafael Vilches Proenza ontslagen. Zij zouden ‘ontoelaatbaar gebruik’ hebben gemaakt van internet, aldus de onafhankelijk journalist Luis Felipe Rojas.
.

ManuelgarciaGarcía Verdecia was vice-voorzitter van de UNEAC in Holguín. Vilches Proenza was geen lid van de kunstenaarsbond en hij is gestraft door hem zijn werk te ontnemen.

Volgens enkele UNEAC-leden die getuige waren van de zuivering in de bond werden de twee schrijvers door de bondsleiding beschuldig van ‘verkeerd gebruik van internet’.  De UNEAC noemt dit ‘een ongewenste gedragsvorm voor intellectuelen die betrokken zijn bij het revolutionair proces.’
.

García Verdecia werd beschuldigd ‘van gedrag dat niet paste bij zijn functies als leider’ waardoor hij ‘niet langer betrouwbaar is’ voor het regime.

Musicadelvientocoverboek_2 Vilches Proenza werd aangehouden door ‘functionarissen van de Cubaanse geheime dienst, die bij hem enkele usb-sticks met vertrouwelijke informatie in beslag namen’. Bovendien werd de briefwisseling die hij voerde met schrijver in het buitenland nauwkeurig onderzocht.

Manuel García Verdecia moest zich in december verantwoorden tijdens ‘een analyse’ die geleid werd door Jorge Hidalgo, voorzitter van de UNEAC in Holguín. Manuel García (Holguín, 1951) is docent, schrijver, vertaler en uitgever. Hij schreef boeken als La consagración de los contextos / De inwijding van de context, Hebras / Draadjes en Música de viento / Muziek van de wind.
.

Manuelgarciavedecheauneacholguin_2In 2007 kreeg hij de José Soler Puig Prijs voor de novelle El día de La Cruz / De dag van het Kruis, en later de Julián del Casal Prijs voor Hombre de la honda y de la piedra / Man van Steen. Vorig jaar was hij nog de gastheer voor de leden van de Canadian Cuba Literary Alliance die o.a. Holguín bezochten. (zie foto).

Manuel Garcia reageerde in december via een email op het Cubaanse intranet; hij ontkent de regels van het internetgebruik overtreden te hebben (Resolutie 127 – 2007); hij zou slechts een intellectuele opvatting hebben opgeschreven ‘om het proces, belichaamd in het Cubaanse revolutie te verbeteren.’
.

Rafael Vilches (Vado del Yeso, 1965) is schrijver van Tiro de Gracia / Genadeschot en El único hombre / De Unieke Mens, waarvoor hij in 2004 de Nationale Prijs voor de Poëzie Manuel Navarro Luna kreeg. Vilches reageert niet.

Vier jaar geleden wilde een groep jonge kunstenaars in Holguin een literair blad, getiteld Bifronte uiteven; ze werd bedreigd ondervraagd en enkelen werden ook ontslagen.

.
Blogcroppedcroppedalambradas1_3Luis Felipe Rojas is blogger in Holguin; hij publiceert in het Spaans en het Engels en beschreef het gedwongen ontslag van beide auteurs.

22 januari 2010

Havana: een paradijs voor party-liefhebbers (2)

CallejonhamelDag 5

Callejón de Hamel is een straatje in centraal Havana, dat me sterk deed denken aan het district Pelhourinho in Salvador de Bahia in Brazilië. De plek is levendig en vol kleur en is de volksbuurt bij uitstek, waar de kunstenaar en beeldhouwer Salvador González werkzaam is. Er zijn prachtige geschilderde muurschilderingen en objecten gewijd aan de Afro-Cubaanse godsdienst. Op zondag is er een grote, openbare rumbasessie: Salvador voel je overal om je heen. Je ontmoet mensen en je kunt er direct kunstwerken van González zelf kopen. Ik nam een paar wat grotere werken maar kreeg ook een waarschuwing: je hebt een ondertekende verklaring nodig om de kunstwerken het land uit te krijgen.
Video over Calejon de Hamel
Gesprek met de kunstenaar Salvador Gonzalez Escalona, 4 minuten 25
.

Dag 6

Het eten in Cuba is typisch Caribisch en mild van smaak. Hier volgen wat adressen om het uit te proberen: La Guarida (Calle Concordia No 418; +53 7 863 7351;La Guarida  is een paladar, een particulier restaurant gevestigd in de woonkamer van gewone mensen die wat willen bijverdienen. Het ligt in een achterafstraatje en je moet drie trappen op voor je op de betreffende etage komt, die onderverdeeld is in vier kamers. Deze vier ruimten maken deel uit van het restaurant en zijn gevuld met allerlei bric-a-brac. Het is een prachtige plek voor een speciale maaltijd. Juan Carlos Tabío gebruikte de etage in 1994 voor zijn film Fresa y Chocolate. Helaas is er geen wijnlijst.
.

Arroz_polloVoor zulke dingen moet je naar een andere paladar – La Fontana in Miramar (Calle 3A No 305; +53 7 202 8337), aan de duurdere kant van de stad, waar de ambassades zijn. La Fontana lijkt nog het meest op een vergelijkbare plek in Miami – het restaurant ligt buiten en heeft kleine vijvertjes met vis, en aan de achterzijde is een grote bar. Elaljiberestauranthavana_3 Maar mijn favoriete plek is El Aljibe (Calle 7; +53 7 204 1583/4- zie foto rechts), ook in Miramar met de beste kip, rijst en bonen van Havana.
.

Dag 7

In de studio is de zus van Chucho Valdés aanwezig. Ze improviseert op Chekere Son en Fela Kuti's Roforofo Fight. ChuchovaldeszusHet is een felle sessie en de resultaten zijn hartverwarmend. Nigeria ontmoet Cuba. Er is weinig tijd om in de stad rond te lopen maar ik word meegenomen naar de prachtig, verborgen en bekoorlijke tuin Los Jardines de la Tropical (Avenida Tropical y Rizo, geopend tussen 9 en 5 uur, dinsdag en zondag; gratis). Er repeteert een balletgroep. Vraag me niet hoe je er komt, maar je lijkt terecht te komen op de set van een film van Guillermo del Toro (The Hobbit) met groten, doolhoven en een uitbundige vegetatie.

.
Dag 8

Oud Havana is opgeknapt en zijn grandeur van het verleden is voor de toeristen, hersteld. Het oude barokke Havana ontmoet nu Disney. Ik ga naar het Havana Club museum van de rum (Avenida del Puerto 262; +53 7 861 8051; Havana Club Museum dagelijks open van half 10 tot half zes) dat gevestigd is in een gerenoveerd 18-eeuws koloniaal stadhuis. Je leert er de roots kennen van de smakelijke mojito.

.

Van daaruit reizen we naar het strand van Santa Maria (Playa del Este), ongeveer 30 kilometer verwijderd van het centrum. Als je het strand overziet, lijkt het op een ansichtkaart van een tropisch Caribisch paradijs maar het is omgeven door het type hotels dat je ook aan de Costa Brava ziet. Het is een waarschuwing voor de bergen ongewenste culturele ballast die het toerisme met zich meebrengt en dat moet worden afgewogen tegen de euro’s die binnenkomen.

.

Het is de laatste avond en ik speel als DJ in de Turf Club in Vedado (Calle Calzada). Het lijkt nog het meest op de 606 Club die ooit aan London's King's Road stond– een kleine deur die toegang geeft tot een familiehotel. Binnen is een ruimte voor zo’n 100 mensen, vooral blanke, gestudeerde jongeren. Het plafond is laag, het is zweterig maar er hangt een goede vibe. Het perfecte einde van een zeer hectische missie.

.

EN VERDER:

Pelikaanhrms_2 ● vertrekt Hr.Ms. Pelikaan vanavond naar Cuba. Daar haalt het schip op de Amerikaanse marinebasis Guantánamo een zogenaamde mobile diving and salvage unit op. Dit team, bestaande uit twintig personen, wordt ingezet voor het verwijderen van obstakels onder water in de haven van Port-au-Prince.
.
● heeft de directie van de gevangenis Ariza (Cienfuegos) de gevangenen verboden extra dekens tegen de kou te gebruiken. In de vroege ochtend, aldus Idania Yanes, van Villa Clara Press , traden 50 soldaten de cellen binnen, maakten de gedetineerden wakker en namen de beddenspreien in beslag waarmee zij zich tegen de kou beschermden. Deze kledingstukken zouden in de gevangenis verboden zijn, aldus de politiek gevangene Luis Cueto. De gevangenen moesten zich uitkleden en zo staande wachten tot 8 uur ’s ochtends.
.

zijn volgens onafhankelijk journaliste Katia Sonia Martín Véliz, patiënten van het psychiatrisch ziekenhuis Mazorra verspreid over andere ziekenhuizen in Havana zoals de Afdeling Psychiatrie van het ziekenhuis Calixto García en enkelen gingen naar het ziekenhuis Salvador Allende. Volgens medewerkers van beide ziekenhuizen, die anoniem willen blijven, zitten de zalen daar nu overvol. De verhuizing vond plaats na de recente dood van 26 patiënten vanwege de kou.
.

Psychiatrischepatienten_2Volgens een zogeheten comunicador comunitario zouden ook op andere plaatsten in Cuba begin januari meer zieken en bejaarden zijn overleden door de kou en de slechte voedselsituatie. In Havana circuleert een – semiofficiële lijst –  waarin de dood wordt gemeld van 10 personen in bejaardencentrum Quinta Canarias in de gemeente Arroyo Naranjo en 7 in het bejaardencentrum Hogar de Ancianos aan de straat Reina in het centrum van Havana. Het bericht is afkomstig van Leonardo Hernandez Camejo, een comunicador comunitario oftewel gemeenschapsboodschapper. Het fenomeen van de communicador comunitario is vrij nieuw: deze personen verspreiden alledaags nieuws uit de buurten en wijken van Cuba.

21 januari 2010

Havana: een paradijs voor party-liefhebbers (1)

Ik kwam in Havana om een album op te nemen dat de invloed zou weergeven van hiphop, R&B en Jamaican dancehall op de Cubaanse muziek. Ik maakte ook een muzikale reisreportage als deel van een serie documentaires, getiteld International Radio 1. Ik en mijn collega-deejays maken een serie over de verschillende muziekscenes op de wereld.

Gillespetersonbbcradio1 Mijn link met Cuba is de muziek. Ik ging vaak naar Ronnie Scott's in de jaren tachtig en hoorde dan de verbazingwekende Cubaanse jazzmusici als Irakere – en hun versie van 'Chekere Son' een club klassieker. Cuba heeft een grote traditie en, door de muziek, was ik zo gelukkig onder de oppervlakte te geraken en de relatie te leggen met de geest van de mensen. Tijdens mijn eerste bezoek in 2008 kon ik in deze grandioze, geteisterde en  sterk vervallen stad optrekken met een nieuwe generatie van jonge artiesten die hun eigen agenda hadden gecreëerd.

Dag 1
Ondanks de relaxte druk van president Barack Obama op Cuba, zijn de gevolgen van het embargo tegen Cuba, nog steeds duidelijk. Er is zelfs geen funky oude Chevrolet die me bij het vliegveld oppikt. Ik ben teleurgesteld. De reis naar Havana verloopt vlug - er is geen verkeer.

HotelsaratogahavanaIk check in bij Hotel Saratoga (Paseo del Prado and Dragon; +53 7 868 1000; hotel-saratoga.com). Het is een gebouw in neoklassieke stijl met een geweldige kleine bar, Anacaona genoemd naar een vrouwenorkest dat er ooit speelde. Ik heb nog nauwelijks gedoucht of de duisternis valt als een deken over de stad. Er is maar weinig straatverlichting maar zij doven vanwege de regelmatige energiestoringen. Na ons programma doorgenomen te hebben, ga ik naar Havana's Jazz Café (derde etage van de Galerías del Paseo warenhuizen, elke middag vanaf 2 uur open).
.
Op de trap naar boven passeer je ‘dames van de nacht.’ De club boekt topmusici en de vibe is prettig, ondanks het feit dat de geluidskwaliteit niet heel erg goed is. Kortom, Jazz Café is beter dan die andere, La Zorra en El Cuervo (De vos en de raaf), aan de La Rampa (155 Calle 23, open van half tien tot twee uur ’s nachts, die je betreedt via een rode Engelse telefooncel. La_zorra_cuervoclubhavana Het is een club die er qua interieur niet uitziet, maar veel mensen zijn er gek op. In de weekends treden er ’s middags bands op als Afternoons en Rembrance, vanaf half drie tot zeven uur. Ze spelen muziek uit de jaren zestig en zeventig.

Dag 2
Ik sta vroeg op. Het is al heet en ik ga even rennen. Als ik het hotel verlaat, ren ik langs de imposante overheidsgebouwen aan het Prado, naar de zee en over de Malecón. Die zeelucht helpt me overleven, hoewel ze een beetje zout is. Als ik Hotel Nacional de Cuba (Calle 21 y O, Vedado; +53 7 836 3564; /en), binnenkom, voel ik me goed en ben ik klaar om te gaan werken.

Ik heb bijna een week om dit album voor mijn Brownswood label Hotel Nacional te produceren. Het gebeurt in samenwerking met Havana Cultura, een indrukwekkend kunstproject, dat wordt geleid door Havana Club en dat een beeld geeft van de kunstenaars in de stad en van hen die verspreid over de wereld, leven.

Arseniorodgzny1_2Onze eerste stop – en een soort thuisbasis tijdens onze trip - is Egrem, de legendarische  opnamestudio’s in Havana. Daar hebben alle sterren uit de Cubaanse muziekscene, inclusief Benny Moré, Arsenio Rodriguez (de zwarte man met bril in het midden) en natuurlijk, Buena Vista Social Club, hun cd’s opgenomen.
Die avond vielen we binnen in de beste live-tent van Cuba – Casa de la Música de Centro Habana (Calle Galiano, Miramar; +53 7 862 4165), die door Egrem wordt geleid. Het is de officiële plek voor opzwepende salsa en timbabands. Ik moet er een van de beste timbabands van Cuba, Los Van Van treffen, geleid door de legendarische Juan Formell. In de weekends zijn er matinees met vooral hip-hop and rap.

Dag 3
Dank zij de jetlag, vind ik het leuk ’s ochtends vroeg door de stad te wandelen, om 6 uur om precies te zijn. Het is altijd goed wat te praten met portiers of krantenverkopers. Maar muziek is wel het levenssap van deze stad.

Dannayenogguerre_2Reggaeton (waar reggae en dancehall bomba ontmoet), salsa, merengue, latin pop, plena, cumbia en bachata, hiphop, eigentijdse R&B en rap, en het organische geluid van de rumba. Maar als de mensen meer toegang tot internet hebben, wordt Cuba deel van een nog grotere wereld. De Havana Cultura website bracht ons in contact met een grote groep ongelofelijk goede musici, zangers, dichter en rapkunstenaars, evenals een opvallend nieuw geluid van Danay en Ogguere (zie foto) , zonder meer de beste hiphop formatie in Cuba op dit moment.

Wij ontmoeten, met als gids de 27-jarige directeur muziek van Egrem, de wereldwijd bekende jazzpianist Roberto Fonseca. Hoewel ik hier ben om te werken, voel ik me ook aangetrokken tot de toeristische kant van het leven hier. ‘Avonds geniet ik van enkele daiquiris in El Floridita in Oud Havana (Obispo No 557; +53 7 867 1299; Floridita), een van de plekken waar Hemingway graag neerstreek.

Dag 4
Een rumbasessie leidde spontane tot een prachtig hoogtepunt in de studio. Wij besloten deze rumbaspelers op de cs te zetten. Die nacht wandelde ik naar Las Vegas (Calle Infanta No 204; 00 53 7 836 7939; open tussen 10 uur’en 3 uur ’s nachts), een voormalige nachtclub. Opnieuw de echo van de binnenstad van Barcelona; let op de plaatselijke DJ Dark van Doble Filo.

• De uitzending over Cuba in de serie programma’s International Radio 1 is helaas op 4 januari al via BBC Radio 1 uitgezonden.
• Havana Cultura – een dubbel cd – is inmiddels in Engeland uitgekomen op Brownswood Recordings.

Bron: Gilles Peterson is muziekpublicist van o.a. de Engelse Guardian. Op 20 december 2009 publiceerde Peterson – ook een bekende deejay van BBC1 - in deze krant dit dagboek over zijn bezoek.

EN VERDER
een reportage van CNN (1.27 minuten) uit het ziekenhuis La Paz in Port au Prince waar Cubaanse artsen dagelijks ongeveer 700 patiënten helpen. Commentator: ‘Het is een van de weinige plekken in het centrum van Port au Prince waar mensen de kans hebben te worden geholpen en het kunnen overleven.’


Bodegavacia ● groeit de kritiek onder de bevolking over het gebrek aan allerlei huishoudelijke artikelen en levensmiddelen sterk toe. Lucas Garve, onafhankelijk journalist, meldt dat in de winkels in Havana nauwelijks nog chloor, schoonmaakartikelen, desinfecteringsmiddelen, antennesnoer of bezems te koop zijn in nationale peso’s In de deviezenwinkels is er een tekort aan meel, gecondenseerde melk, koffie, azijn, instantsoep en tandpasta. De klanten moeten van winkel naar winkel rennen voor ze vinden, wat ze zoeken.
.

In de bodegas waar de rantsoeneringkaart gebruikt, kreeg men in januari enkel 7 pond rijst, koffie (115 gram per persoon), een kwartkip per persoon, 10 ons zwarte bonen, 3 pond witte suiker en de bruine suiker was op enkele plekken niet leverbaar.
Op de landbouwmarkten kost een bos uien 10 peso’s, een pond bonen tussen de 10 en 13 peso’s per pond, een rode peper tussen de 5 en 8 peso’s, een bos snijbieten 5 en een zakje komijn of laurier 10 peso’s.

● is José Daniel Ferrer, Cubaanse gewetensgevangene die een straf uitzit van 25 jaar, ‘slachtoffer van voortdurende pesterijen door de gevangenisautoriteiten’, aldus een bericht van Oswaldo Payá, voorman van de oppositiegroepering Movimiento Cristiano Liberación (MCL), Oswaldo Payá. Ferrer (39), maakt deel uit van de groep van 75 dissidenten die in de lente van 2003 werden gevangen gezet ‘ontvangt al 7 maanden geen voedsel- en kledingpakketten en ook geen bezoek van familieleden,’ aldus Payá.

Ferrer zit op dit moment in isolement en werd overgebracht naar de gevangenis Potosí in de provincie Las Tunas. Payá noemt deze gevangenis ‘een afgelegen en onmenselijke strafinstelling.’ Een groep van Noorse parlementsleden heeft een solidariteitsgroep met deze Cubaanse gewetensgevangene gevormd.

beelden van de tijdelijke evancuatie van de bevolking van Baracoa (Oost Cuba) nadat maandagnacht de ramp in Haiti plaatsvond